Akitaniera
Wikipedia(e)tik
| Akitaniera | ||
|---|---|---|
| Non mintzatzen den: | Akitania eta Tarraco | |
| Eskualdea: | Pirinioen ekialdea | |
| Hizkuntza galdua: | Erdi Aroan | |
| Hizkuntza familia: | Euskal hizkuntza | |
| Hizkuntza kodeak | ||
| ISO 639-1: | ez du | |
| ISO 639-2: | und | |
| ISO 639-3: | xaq | |
| Oharra: baliteke orri honek Unicode kodearekin emandako NAF fonetika ikurrak edukitzea. | ||
Akitaniera[1] antzinako Novempopulanian, Pirinioetatik Garonaraino gutxi gorabehera (geroago Gaskonia izena hartuko zuen lurraldean), mintzatu zen hizkuntza hila da. Erromatarren konkistaren aurretik hitz egiten zen, eta Goi Erdi Arora arte irautekoa zen. Arkeologiak eta toponimiak adierazten dute euskararekin lotura zuten dialekto bat edo batzuk zirela. Geratu zaigun akitanieraren arrasto nagusia hilarrietan edo Jainkoei eskainitako testuetan aurkitzen ditugu. Hor, 400 bat pertsona-izen eta 70 bat jainkoen izen ditugu.
| Akitanieraz | Euskaraz |
|---|---|
| Andere, Andre- | andre |
| Belex, -belex, -bel(e)s | beltz, bele |
| Cis(s)on | gizon |
| Nescato | neska, neskato |
| Sembe- | seme (<*senbe) |
| Seni | sein (<*seni) |
| Sahar | zahar |
| corri | gorri |
| -co | -ko |
| -tar | -tar |
[aldatu] Erreferentziak
- ↑ 47. araua - Hizkuntza hilak eta klasikoak, Euskaltzaindia, http://www.euskaltzaindia.net/dok/arauak/Araua_0047.pdf. Noiz kontsultatua: 2010-12-23