Amin Maalouf
 Amin Maalouf 2009an. |
||
| Datu pertsonalak | ||
|---|---|---|
| Izen osoa | Amin Maalouf | |
| Jaio | 1949ko otsailaren 25a | |
| Beirut (Libano) | ||
Amin Maalouf (Beirut, 1949ko otsailaren 25a), frantsesez idazten duen idazle libanoarra da.
Eduki-taula |
Biografia [aldatu]
Bere familia Libanoko mendialdeko Ain-Abou herrikoa zen. Amaren familia katolikoa eta frankofonoa zen. Aitak, jatorriz komunitate melkitakoa bazen ere, heziketa protestante eta ingelesa izan zuen . Amaren nahikariz, Aminek Jesusen Konpainiaren ikastetxe frantsesean ikasi zuen. Ondoren Beiruteko Unibertsitate frantsesean soziologia ikasketak egin zituen.
An-Nahar egunkarian lan egin zuen. Nazioarteko atalaren arduraduna zela, 60 estatu baino gehiagotan ibili zen, tartean Etiopia, Somalia, Bangladesh eta Vietnamen . Azken honetan Saigoneko batailaren lekuko izan zen. 1976an Libanoko gerra hasi zelarik, Parisera erbesteratu zen eta oraindik han bizi da. Jeune Afrique astekariko erredaktore-burua izana da. Les croisades vues par les Arabes liburuaren arrakastari esker, 1985etik idazteari ekin zion buru-belarri.
Maaloufen obran bere bizipenak nabarmentzen dira: bere arbasoen jatorri anitza, hizkuntza eta erlijio ezberdinekin izan duen harremana, komunitateen arteko gatazkak eta erbestealdia. Les Identités meurtrières (Nortasun hiltzaileak) liburuan, etnia, hizkuntza edo erlijio baten izenean, gizakiak elkar hiltzera eramaten dituen eromena salatzen du.
Lanak [aldatu]
Eleberriak [aldatu]
- Léon l'Africain (1986)
- Samarcande (1988). (Maisons de la Presse Saria)
- Les Jardins de lumière (1991)
- Le premier siècle après Béatrice (1992)
- Le Rocher de Tanios (1993ko Goncourt Saria)
- Les Échelles du Levant (1996)
- Le Périple de Baldassare (2000). (2000ko Jacques Audiberti-ville d’Antibes Saria).
- Les désorientés (2012).
Saiakera liburuak [aldatu]
- Les croisades vues par les Arabes (1983)
- Les Identités meurtrières (1998)
- Origines (2004)
- Le Dérèglement du monde (2009)
Opera libretoak [aldatu]
- L'Amour de loin (2000), Kaija Saariahorena.
- Adriana Mater (2004), Kaija Saariahorena.
- La Passion de Simone (2006), Kaija Saariahoren oratorioa.
- Émilie (2010), Kaija Saariahorena.
