Anpizilina
Anpizilina antibiotiko betalaktamikoa da, penizilina familiakoa. Penizilina erdi-sintetikoa da, hots, penizilina naturaletik (G penizilinatik) abiatuta metodo kimikoen bidez eraldatutako molekula dugu. Penizilina klasikoaren aldean, anpizilinak espektro mikrobiar handiagoa du: bakterio Gram positiboak ez ezik, zenbait Gram negatiboren aurka ere eraginkorra baita.
1961. urtean merkaturatu zen estreinakoz.
Bere jarduerari dagokionez, penizilina guztien antzera anpizilinak bakterioen zelula hormaren sintesia inhibitzen du, giza gorputzaren zelulak kaltetu gabe.
Bere egitura kimikoak eta jarduerak antza handia du beste penizilina erdi-sintetikoarekin: amoxizilinarekin, hain zuzen ere. Oso erabilia da mundu osoan farmako moduan, hainbat infekzio tratatzeko: meningitis bakteriarra, salmonelosi eta sukar tifoidea, gonorrea, septizemia, otitis, pneumonia bakteriarra, zistitis, faringitis, etab.
Antibiotiko hau ez da erabili behar penizilinari alergia dioten gaixoekin.
