Arturo Campion
Wikipedia(e)tik
(Arturo Kanpiontik berbideratua)
Arturo Campión (Iruñea, Nafarroa, 1854ko maiatzaren 7a - Donostia, Gipuzkoa, 1937ko irailaren 5a) idazlea, euskalaria, abokatua, historialaria eta politikaria izan zen.
Gaztelaniaz idatzi zituen bere lanik garrantzitsuenak, tartean "Gramática de los cuatro dialectos literarios de la lengua euskara" liburu handia, baina euskaraz ere lan egin zuen.
Euskaltzaindiako fundatzaileetakoa eta euskaltzain osoa izan zen (1918-1937). Nafarroan Nafarroako Euskara Elkargoa eta haren Euskara agerkaria sortzen lagundu zuen.
Politikan, Iruñean zinegotzi (1881), Nafarroatik Espainiako Gorteetarako diputatu (1893) eta Bizkaian senadore izan zen.
Eduki-taula |
[aldatu] Bibliografia
[aldatu] Gaztelaniaz
- "Los orígenes del pueblo euskaldun. Iberos, keltas y baskos"
- "Gastón de Belzunce", ipuina, 1879
- "Ensayo acerca de las leyes fonéticas de la lengua vasca" 1883
- "Gramática de los cuatro dialectos literarios de la lengua euskara" 1884
- "El genio de Nabarra" 1884-1888
- "Pedro Mari", ipuina, 1895
- "Blancos y Negros", eleberri historikoa, 1898
- "La bella Easo", eleberria, 1909
- "El bardo de Itzaltzu" 1917
- "El último tamborilero de Erraondo", kontakizun laburra, 1918
- "El rosario de las lavanderas", ipuina, 1924
[aldatu] Euskaraz
- "Orreaga", hainbat euskalkitan idatzitako balada, 1877
- "Denbora Antxiñakoen Ondo-Esanak" 1881
- "Okendoren Eriotza" 1883

