Beginak eta begardoak

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu
Des dodes dantz grabatua, Lübeck 1489an egina, begina bat agertzen da.

Beginak eta begardoak iparraldeko Europan, batez ere Herbehereetan XIII. eta XVI. mendeen artean, izandako erlijio ordenaren kideak izan ziren.

Arimak ezin zuela bekaturik egin uste zuten, behartsu bizi ziren, eta ez zuten inolako agintaritzarik onartzen, ez zibilik ez eta elizakorik. Vienneko kontzilioak kondenatu egin zuen begardoen dotrina 1311. urtean.[1]

1321ean Joan XXII.ak ordena onartu zuen eta 1452an Nikolas V.ak karmeldar ordenaren barnean sartzeko agindua eman zien. Hala ere, ez zuten guztiak egin eta XVI. mendean asko erreformara, batez ere anabaptismora, pasa ziren.[2]

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Lur entziklopedietatik hartua.
  2.   Epiney-Burgard, Georgette & Zum Brunn, Emile (1998), Mujeres trovadoras de Dios. Una tradición silenciada de la Europa medieval, Bartzelona: Paidós, ISBN 978-84-493-0485-9 .

Ikus, gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]


Erlijio Artikulu hau erlijioari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.