Glikokola
Wikipedia(e)tik
| Glikokola[1] | |
|---|---|
|
Glizina
|
|
|
Beste izen batzuk
Azido aminoetanoiko
Azido aminoazetiko |
|
| Identifikadoreak | |
| Laburdurak | Gly, G |
| CAS zenbakia | 56-40-6 |
| PubChem | 750 |
| ChemSpider | 730 |
| UNII | TE7660XO1C |
| EC-zbka. | 200-272-2 |
| DrugBank | DB00145 |
| KEGG | D00011 |
| ChEBI | CHEBI:15428 |
| ChEMBL | CHEMBL773 |
| IUPHAR ligand | 727 |
| ATC kodea | B05 |
|
|
|
|
| Propietateak | |
| Formula molekularra | C2H5NO2 |
| Masa molarra | 75.07 g mol−1 |
| Itxura | Solido zuria |
| Dentsitatea | 1.607 g/cm3 |
| Fusio puntua |
233 °C (zatit.) |
| Disolbagarritasuna uretan | 24.99 g/100 mL (25 °C)[2] |
| Disolbagarritasuna | etanol eta piridinan disolbagarria eterretan disolbazina |
| Azidotasuna (pKa) | 2.34 (karboxil), 9.6 (amino)[3] |
| Arriskuak | |
| LD50 | 2600 mg/kg (arratoi, ahozko) |
| Kontrakoa esaten ez bada, emandako datuak baldintza normaletan (25 °C, 100 kPa) hartuak dira. | |
| Erreferentziak | |
Glikokola azido aminoazetikoa da, Braconnot kimikariak gelatinaren hidrolisian aurkitu zuena (NH2-CH2-CO2H). Glizina edo azido aminoetanoiko ere deitu ohi zaio. Glikokola solido kristalizatua da, zuria, azukrearen gozotasuna duena eta uretan aski erraz urtzen dena. Hala ere, urtu gabe desegiten da 235 °C-ko tenperatura inguruan. Proteina askoren osagaia da glikokola. Behazuneko azido batzuk, adibidez, glikokolaren eratorriak dira.
Erreferentziak [aldatu]
- Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Izan ere, egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek Creative Commons Aitortu 3.0 Espainia lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
- ↑ Merck 11th 4386
- ↑ http://prowl.rockefeller.edu/aainfo/solub.htm
- ↑ Dawson, R.M.C., et al., Data for Biochemical Research, Oxford, Clarendon Press, 1959.
| Artikulu hau kimikari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz. |