Gotiko flamigero
Gotiko flamigeroa (flamboyant), gotikoaren azken zatia edo gotiko berantiarra izan zen, Europan, XIV. mendearen amaieran hasi eta XV. mendean zehar garatu zena. Flamigeroa, barrokoaren gorespen bat da, berez, jada barrokoa den estilo baten barnean. Gune hedatzailerik ez izateagatik nabarmentzen da, eta, ondorioz, dibertsitatea da nagusi. Arte flandriarraren garaikidea da.
Nolabaiteko krisi garai bat da, eta, beraz, aurreko garaiko eraikuntza enpresa handiak desagertzen dira. Iberiar Penintsulan, aldiz, loratze garai bat bizi izango da. Beste alde batetik, arkitektura erlijiosoak, tokia uzten die arkitektura zibil eta militarrari. Azokak, udaletxeak, jauregiak eta gazteluak izango dira protagonista
Eduki-taula |
[aldatu] Elementu formal bereizgarriak
Estiloa, nagusiki, arkitektura xehetasunetan agertzen da, fatxadako arrosa leihoetan kasu, eraikinen egituran baino gehiago.
- Apainduraren ugaritasuna egituraren gainean, landare irudiekin apaindutako arkuak kasu
- Kurba eta kontrakurben erabilera
- Bahoetako trazu uhindua
- Arku konopiala
- Nerbio ugaridun ganga, abanikoan edo izartuak
- Kapitelak ezabatzen dira, gangako lerroek ez dute jarraipenik
- Forma txikien nagusitasuna fatxadan
- Txapitel eta gezidun dorreak
[aldatu] Estiloko eraikin garrantzitsuak
[aldatu] Erlijiosoak
- Saint Séverin Eliza
- Notre-Dame-de-L'Epine
- Touleko Katedraleko fatxada
- Saint-Nicolas de Porteko Eliza
- Saint-Maclou Erruanen
- Toledoko Santa Maria Katedraleko Santiago kapera
- Murtziako Katedraleko Veleztarren kapera
