Hilarion Eslaba
Wikipedia(e)tik
Hilarion Eslabaren irudia. |
||
| Datu pertsonalak | ||
|---|---|---|
| Izen osoa | Miguel Hilarion Eslaba | |
| Jaio | 1807ko urriaren 21a | |
| Burlata, Nafarroa (Euskal Herria) | ||
| Hil | 1878ko uztailaren 23a | |
| Madril (Espainia) | ||
Miguel Hilarion Eslaba (Burlata, Nafarroa, 1807ko urriaren 21a - Madril, 1878ko uztailaren 23a) musikagilea eta musikologoa izan zen.
Txikitan Iruñeko katedraleko abesbatzako kide eta biolin jotzailea izan zen. Organua, biolina eta pianoa jotzen ikasi zuen Julian Prietorekin eta musika idazten Francisco Secanillarekin.
1828an Burgo de Osmako katedraleko maisu bihurtu zen. Gero Sevillan apaiztu zen.
1844an Madrilgo Errege Kaperako maisua izendatu zuten, eta 1854an Madrilgo Musika Kontserbatorioko konposizio irakasle. 11 urte geroago ikastetxe horretako zuzendari bilakatu zen.
Eduki-taula |
[aldatu] Lanak
[aldatu] Musika piezak
Erlijiozko musika idatzi zuen nagusiki. Obra nagusiak:
- Moteteak: orkestra, organo eta 8 ahotsetarako lanak.
- Las treguas de Tolemaida, El solitario eta Don Pedro el Cruel: operak
- Lira Sacro Hispana: iraganeko maisuen obren bilduma.
- Miserere: obrarik famatuena, oraindik ere Sevillako katedralean kantatzen dena. Izan ere, Eslaba Sevillan bizi izan zen luzaroan.
[aldatu] Bestelakoak
- Gaceta Musical aldizkaria sortu eta zuzendu zuen.
- Solfeo metodo bat eman zuen argitara.
| Artikulu hau biografia bati buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz. |
[aldatu] Erreferentziak
- Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/26 egunean. Izan ere, egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek lizentzia librearekin laga zituen, euskal Wikipedia osatzeko proiektu baterako.