Ibn Hazm

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu

Abū Muḥammad ʿAlī ibn Aḥmad ibn Saʿīd ibn Ḥazm (arabieraz أبو محمد علي بن احمد بن سعيد بن حزم), Ibn Hazm izenaz ezaguna, (Kordoba, 994 - Nieblako taifa, 1064[1]), andalustar filosofo, teologo, legelari, historialari, idazle eta poeta izan zen.

Bizitza[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Bizitza politiko bizia izan zuen. Abderraman IV.a kalifaren bisirra izan zen. Erbesteratua, politika utzi eta teologia eta zuzenbidea ikasteari ekin zion, non malikismotik zahirismora pasan zen.

Lanak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Bere lanik nagusiena Xàtivan 1023an idatzitako Tawq al-hamama (Usoaren idunekoa) bazen ere, beste 400 liburu idatzi zituen[2]. Hona hemen nagusienak:

  • Risāla fī fadl al-Andalus (Al-Andalusen gorazarrerako eskutitza)
  • Naqt al-arus (Neskalagunaren brodatua),
  • Yamharat ansāb al-arab (Arabiar leinuak)
  • Al-fisal fī-l-milal wa-l-ahwā' wa-l-nihal (Erlijio, sekta eta eskolen historia kritikoa)
  • Falsāfat al-ajlāq (Izaerak eta jarrera)
  • Risālat fī radd ala ben Nagrīla (Ibn Nagrellari eskutitza)

Errreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Ibn Hazm. The Ring of the Dove: A Treatise on the Art and Practice of Arab Love. Trans. A. J. Arberry. Luzac Oriental, 1997 ISBN 1-898942-02-1
  2. Scheindlin, R. P. (1998). Ibn Ḥazm (384–456/994–1064). Julie Scott Meisami eta Paul Starkey. Encyclopedia of Arabic Literature. 1. Londres: Routledge. ISBN 0-415-18571-8