Ibn Hazm
Wikipedia(e)tik
Abū Muḥammad ʿAlī ibn Aḥmad ibn Saʿīd ibn Ḥazm (arabieraz أبو محمد علي بن احمد بن سعيد بن حزم), Ibn Hazm izenaz ezaguna, (Kordoba, 994 - Nieblako taifa, 1064[1]), andalustar filosofo, teologo, legelari, historialari, idazle eta poeta izan zen.
Bizitza[aldatu]
Bizitza politiko bizia izan zuen. Abderraman IV.a kalifaren bisirra izan zen. Erbesteratua, politika utzi eta teologia eta zuzenbidea ikasteari ekin zion, non malikismotik zahirismora pasan zen.
Lanak[aldatu]
Bere lanik nagusiena Xàtivan 1023an idatzitako Tawq al-hamama (usoaren idunekoa) bazen ere, beste 400 liburu idatzi zituen[2]. Hona hemen nagusienak:
- Risāla fī fadl al-Andalus (Al-Andalusen gorazarrerako eskutitza)
- Naqt al-arus (Neskalagunaren brodatua),
- Yamharat ansāb al-arab (Arabiar leinuak)
- Al-fisal fī-l-milal wa-l-ahwā' wa-l-nihal (Erlijio, sekta eta eskolen historia kritikoa)
- Falsāfat al-ajlāq (Izaerak eta jarrera)
- Risālat fī radd ala ben Nagrīla (Ibn Nagrellari eskutitza)
Errreferentziak[aldatu]
- ↑ Ibn Hazm. The Ring of the Dove: A Treatise on the Art and Practice of Arab Love. Trans. A. J. Arberry. Luzac Oriental, 1997 ISBN 1-898942-02-1
- ↑ Scheindlin, R. P. (1998). Ibn Ḥazm (384–456/994–1064). Julie Scott Meisami eta Paul Starkey. Encyclopedia of Arabic Literature. 1. Londres: Routledge. ISBN 0-415-18571-8
