José Emilio Pacheco

José Emilio Pacheco.

José Emilio Pacheco (Mexiko Hiria, Mexiko, 1939) gaztelaniazko poeta, eleberrigilea, ipuingile, itzultzailea eta kritikaria da. Bere belaunaldiko Mexikoko idazle nagusietakoa. Kazetaritzako Sari Nazionala irabazi zuen 1980an. Irrealismoaren baitan kokatzen da bere poesia, baina ironia handiarekin eta umore beltzez zipriztindua. Pachecorentzat, bere garaiari buruz jarrera kritikoa izan behar du poetak, historiaren zentzuaz kezkatzen den metafisiko bat izan behar du.

Idazlanak

Poesiak

Pachecoren poesia-lanen artean, aipagarriak dira:

• Los elementos de la noche (1963, Gauaren elementuak)
• El reposo del fuego (1966, Suaren atsedena)
• No me preguntes cómo pasa el tiempo (1969, Ez galdetu niri denbora nola igarotzen den)
• Irás y no volverás (1973, Joango zara eta ez zara itzuliko)
• Tarde o temprano (1980, Lehenago edo beranduago)
• Desde entonces (1981, Orduz geroztik)
• Los trabajos del mar (1984, Itsasoko lanak)
• Miro la tierra (1987, Lurrari so nago)
• Ciudad de la memoria (1990, Memoriaren hiria)
• El silencio de la luna (1996, Ilargiaren isiltasuna)
• Siglo pasado (2000, Aurreko mendea)
• Como la lluvia (2009, Euria bezala).

Narratiba

Narratiban, berriz, hauek ditu ezagunenak:

• El viento distante (1963, Urrutiko haizea)
• Morirás lejos (1967, Urruti hilko zara)
• El principio del placer (1972, Plazeraren hastapena)
• Las batallas en el desierto (1981, Basamortuko guduak)
• La sangre de Medusa y otros cuentos marginales (1990, Medusaren odola eta beste zenbait ipuin marjinal).

Sariak

Hainbat sari irabazi ditu, tartean Cervantes saria, 2009an.

Erreferentziak

• Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Izan ere, egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek lizentzia librearekin laga zituen, euskal Wikipedia osatzeko proiektu baterako.