Karlos VII.a Frantziakoa

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu
Karlos VII.a

Karlos VII.a (Paris, 1403ko otsailaren 22a - Mehun-sur-Yevre, 1461ko uztailaren 22a) Frantziako errege (1422 - 1461) izan zen. Karlos VI.a Frantziakoaren eta Elisabet Bavariakoaren semea izan zen.

Bere agintaldiaren hasieran, ingelesek Frantziaren gehiena hartuta zuten. Ehun Urteko Gerraren garaia zen eta erregeak haiek bidaltzeko egindako ahaleginak alferrikakoak izan ziren. Joana Arc-ekoaren laguntzaz Reimsen errege koroatu zuten (1429), hura preso hartu zutenean ordea, Karlos VII.ak ez zuen batere ahaleginik egin salbatzeko. Formigny (1450) eta Castillongo (1453) guduen ondoren, ingelesak Frantziatik bidali zituzten. 1438an, Elizaren boterea gutxitu eta jauntxoen kontrolpean jartzen zuen Bourgesko Santzioa promulgatu zuen. Bien bitartean Lapurdi Frantziako koroapera pasa zen Aiherrako Hitzarmenaren bidez (1450). Calais besterik ez zuten mantendu ingelesek. 1453an Akitania bereganatu zuen. Karlos VII.ak aldaketa ugari burutu zuen Frantziako gobernu, finantza eta armadan.


Commons-logo.svg
Commonsen fitxategi gehiago dago honi buruz:
Karlos VII.a Frantziakoa


Aurrekoa
Karlos VI.a Frantziakoa
Frantziako erregea
1422 - 1461
Ondorengoa
Luis XI.a Frantziakoa