Luca Signorelli

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu
Luca Signorelliren autoerretatua, Fra Angelicorekin batera, San Brizioren kaperan, Orvietoko katedralean, 1499-1505

Luca Signorelli —izengoitiz Luca da Cortona— (Cortona, Italia, 1450 inguruan - 1523) margolaria izan zen.

Bizitza[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Piero della Francescaren ikasle eta lankide izan bazen ere, lehen obretan jadanik maisuaren moldeetatik aldendu zen (Città del Castilloko freskoak, madonnak, 1474). 1476tik 1479ra Loreton lan egin zuen, eta, 1481ean, Florentziako beste margolari batzuekin batera, Erromara joan zen; han Moisesen azkeneko egunak eta beste fresko batzuk egin zituen Kapera Sixtinorako.

1482tik 1493ra bitartean, Italiako erdialdean jardun zuen lanean; ordukoak dira, besteak beste: Madona eta Familia Santua (Uffizi); Panen garaipena (1488, Berlinen 1944an desegina); Madona eta Santuak (Perugiako katedrala, 1484). XV. mende amaierako fresko-egilerik handiena da. Signorelliren adierazpen plastiko ahaltsuak Michelangeloren moldea iragartzen du: Monte Oliveto Maggioreko klaustroa (San Benitoren historia, 1497tik aurrera) eta Orvietoko katedraleko San Brizioren kapera (Antikristoa, Piztuera, Azken judizioa, 1499-1504).

Luca Signorelliren pinturek Piero maisuaren irudien handitasun bera badute ere, dramatismo handiagoz hornitu zituen Signorellik. Errealismo anatomikoa Pollaiolorengandik bide dator. Koloreen kontrasteak, argiztapen dramatikoa, espazioaren egituratze nabarmena (simetriaren erabilera) dira Signorelliren pinturaren beste ezaugarri batzuk.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Luca Signorelli Aldatu lotura Wikidatan