Lurrun-makina

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu
Corliss lurrun-makina funtzionamenduan Londresko Zientzia Museoan

Lurrun-makina uraren energia termikoa energia mekanikoan eraldatzen duen kanpo-errekuntzako motor bat da. Ura irakitzea orain dela 200 urte baino gehiago asmatu zen, nahiz eta azken 300 urtetan izan duen garapen handia energia eta mugimendua lortzeko. Hasiera batean meatzetan ura ateratzeko sistemak baziren ere geroago mugimendi birakaria lineal bihurtzeko sistemak asmatu zirenean makinaria ugari sortu zen. Lurrun-makina ura eta ikatza edo zura dagoen edozein lekutan jar daiteke funtzionamenduan, lehenago sistema hidraulikoek mugimenduan zegoen ura eskatzen zuten bitartean. Trenaren garapenean funtsezkoa izan zen eta gaur egun ur beroak biratzen dituen turbinak zentral-elektrikoetan erabiltzen dira, munduko elektrizitatearen %80a sortuz. Energia nuklearrak, eguzki-energiak eta zentral-termikoek erabiltzen dute.

Bi pausotan egiten du bere lana: Itxirik dagoen galdara batean ura irakiten da eta lurruna sortzen da. Honek sortzen duen espantsioak zilindro bat mugitzen du, pistoi bat bultzatuz. Mugimendu hori alternatiboa da baina biela eta biradera mekanismo batekin sistemak energia hori birakari bilakatzea lortzen du. Bidearen bukaerara heltzen denean enboloa hasierara itzultzen da eta ur-lurruna kanpora isurtzen da inertzi bolanteak duen energia zinetikoa erabiliz.

Lurrun-presioa balbula ezberdinekin kontrola daiteke, gehiago edo gutxiago sartuz zirkuitoan.

Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Lurrun-makina Aldatu lotura Wikidatan