Mitridates V.a Evergetes

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu

Mitridates V.a Evergetes (antzinako grezieraz: Μιθριδάτης ὁ εὐεργέτης) Pontoko Erresumako zazpigarren erregea izan zen, K. a. 150 eta K. a. 121 bitartean gobernatuz.

Farnatzes I.a Pontokoaren semea eta Mitridates IV.a Filopatorren iloba zen. Bere aurrekoak hasitako Erromarekin aliantza politika jarraitu zuen. Itsasontziekin eta armada laguntzaile txiki batekin lagundu zuen Hirugarren Gerra Punikoan (K. a. 150-K. a. 146), eta, ondoren, erabateko laguntza eman zuen Eumenes III.a edo Aristonikoren aurkako gerran (K. a. 131-K. a. 130). Erromari eskainitako zerbitzuengatik, Manio Akilio konstulak Frigia probintzia eman zion saritzat. Senatuak, kontsularen ekintzak ezabatu zituen, eroskeria leporatzen zitzaiona, baina Mitridatesek Frigiaren jabetza mantendu zuen hil zen arte.

Bere erresumaren boterea gehitu zuen bere alaba Laodizea, Ariarates VI.a Kapadoziako erregearekin ezkonduz.

Sinopen eraila hil zen, bere hurbileneko jendeak egindako konspirazio batean, konspirazio horretako partaideen artean, ziur asko, bere familiako kideak zeudelarik.

Arlo kulturalari dagokionez, bere erregealdia, joera greziartzaile indartsuengatik bereizi zen, Atenas eta Delosi eginiko dohaintza eskuzabalengatik eta Apolo jainkoari egindako gurtzagatik gogoratua izan zelarik.


Aurrekoa
Mitridates IV.a Pontokoa
Pontoko erregea
K. a. 150-K. a. 121
Ondorengoa
Mitridates VI.a