Murriztapen gramatika

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu

Murriztapen gramatika (ingelesez Constraint Grammar, CG) desanbiguazio lexikoa burutzeko erabiltzen den gramatika mota bat da. Esaldien azaleko azterketa sintaktikoan ere erabiltzen da. Murriztapen gramatikek, orokorrean, mila erregela baino gehiago dauzkate. 1990ean, Fred Karlssonek sortutako kontzeptua izan zen, eta egun, hainbat inplementazio daude hizkuntza askorentzat. gramatikaren printzipio nagusiak hauexek dira[1]:

  • CG formalismoa hizkuntzarekiko independentea da, analisi morfologikoan oinarritzen da eta helburua edozein testu analizatzea du.
  • Erregelen bidez, analisi morfologikoaren eta funtzio sintaktikoen desanbiguazioa aurrera eramaten ditu CGk. Erregela horiek, testuinguru jakin batean zuzenak/egokiak ez diren ahalik eta interpretazio gehienak kentzen dituzte. Horregatik esaten da murriztailea dela.

Formalismo horren zeregin nagusia, beraz, desanbiguazioa da, morfologikoa zein sintaktikoa. Desanbiguazio-erregela horiekin batera islapen-erregela deritzonek ere osatzen dute gramatika. Islapen-erregelak, mapaketa-erregela izenarekin ere ezagutuak dira, eta hauen zeregina da etiketatze morfologikoan nahiz sintaktikoan emandako hutsuneak osatzea, testuingurua kontuan hartzeko aukera ematen baitute.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Euskara Institutua, EHU, "Murriztapen Gramatika", Sareko Euskal Gramatika (SEG), www.ehu.es/seg, ISBN: 978-84-693-9891-3

Bibliografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • Karlsson, Fred, Atro Voutilainen, Juha Heikkilä, eta Arto Anttila, editoreak. 1995. "Constraint Grammar: A Language-Independent System for Parsing Unrestricted Text (Natural Language Processing, No 4)" Mouton de Gruyter, Berlin and New York. ISBN 3-11-014179-5