Olio toxikoaren sindrome

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu
1981-82an sindrome toxikoak hunkitutakoen banaketa geografikoa :[1]

   5.000 kasu baino gehiago: Madril.

   5.000 - 1.001 kasu: León eta Valladolid.

   1.000 - 501 kasu: Segovia eta Palentzia.

   500 - 101 : Zamora, Salamanca, Ávila, Toledo, Burgos, Soria eta Guadalajara.

   100 - 51 : Kantabria.

   50 - 11 : Asturias, Ourense eta Bizkaia.

Olio toxikoaren sindromea, sindrome toxikoa ere deitua, 1981eko udaberrian Espainian gertatutako pozoitze masiboa izan zen. Sindromeak 20.000 pertsona inguru jo zituen eta horietatik 330 bederen hil egin ziren[2][3].

Hasiera[aldatu | aldatu iturburu kodea]

1981eko apirilaren 27an Torrejón de Ardozeko (Madrilgo probintzia) 8 urteko Jaime Vaquero García umea hil zen. Hasiera batean, heriotzaren arrazoia neumonia atipikoa zela esan zen. Aste bat geroago hildakoak 6 ziren eta, Madrilgo probintzian bakarrik, beste 150 gaixo zeuden[4]. Biriketako infekzioa zela zirudien, baina antibiotikoak ez ziren eraginkorrak. Askotan familia bereko kide batzuk eri egoten ziren, beren auzokoek inongo sintomarik ez zuten bitartean.

Koltza olioaren afera[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Ekainaren hasieran Juan Manuel Tabuenca Oliver, Niño Jesus eritegiko pediatrak, epidemiaren kausa aurkitu zuela iragarri zuen: berak artatutako 210 umeek koltza olioa kontsumitua zuten. Hasieran zalantzak izan zituen arren, Gobernuak bere teoria onartu zuen. Ekainaren 10eko gauean, ofizialki adierazi zen eragilea sukaldeko olio toxikoa zela[5].

1989an Espainiako Auzitegi Nazionalak frogatutzat eman zuen oliba olio gisa saldu zen koltza olio industrialak eragin zuela pozoitzea. 1981ean Espainian koltza olioaren inportazioa baimendurik zegoen baina, bertan ekoiztutako oliba olioa babesteko helburuz, industria erabilerarako besterik ez. Giza kontsumorako erabili ez zedin, markatzaile bat (anilina) gehitzen zitzaion. Auzitegi Nazionalaren arabera, Rapsa enpresak Frantziatik inportatu zuen anilinaz poluitutako koltza olioa, "etekina ateratzeko neurrigabeko asmoz", giza kontsumora desbideratu zen[3][6]. Beti ere, auzitegiak aitortu zuen ezin zela zehaztu zein osagaik eragin zuen gaixotasuna[5].

Beste teoria batzuk[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Osasunerako Mundu Erakundeak olio toxikoaren teoria onartu zuen arren, beste aditu batzuek hasieratik arbuiatu zuten. Izan ere, gaixotutako batzuek ukatu zuten horrelako oliorik inoiz kontsumitu zutenik. 1981eko maiatzaren 12an, La Paz ospitaleko endokrinologia departamentuburu Angel Peralta doktoreak, pozoitzearen eragilea fosforodun konposatu bat izan zitekeela adierazu zuen. Antonio Muro, Hospital del Rey eritegiko zuzendariak, olio toxikoaren tesia baztertu zuen. Haren ikerketen arabera, fosforodun intsektizidekin tratatutako Almeríako tomateen kontsumoak eragin zuen sindromea[5].

Bestalde, lehenbiziko kasuak Torrejón de Ardozen, AEBen base militarretik gertu, agertu izanak, konspirazioaren teoria elikatu zuen. Honek zioenez, Ameriketako Estatu Batuetako Armada Iran-Irak gerran erabiliko ziren arma kimikoekin saiakerak egiten ari zen, eta gai hauetako batek eragin zuen pozoitze masiboa[4].

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. 10 kasu baino gutxiago izan zuten probintziak ez dira markatu (El País, 1983ko urtarrilak 18).
  2. Kaltetuen elkarteek 700 hildako baino gehiago zirela salatu zuten, baina auzitegiek 330 baino ez zuten onartu [1] Elpais.com
  3. a b El tribunal establece que el síndrome tóxico fue causado por el aceite desnaturalizado Elpais.com
  4. a b José YOLDI: Un envenenamiento masivo causado por la codicia Elpais.com
  5. a b c Bob WOFFINDEN: The Spanish cooking oil scandal Guardian.co.uk
  6. Eneko IMAZ AMIANO: Koltza-olioaren sindromearen eragilea aurkitu dutelakoan Zientzia.net