Penitentzia

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu
Aitorleku bat.

Penitentzia edo aitortza Kristau-erlijioan, norberak egindako bekatuak apaiz baten bidez Jainkoaren eta elizaren aurrean onartzean, barkamena eskatzean eta egin beharreko penitentziak betetzean datzan sakramentua da[1].

Oinarri teologikoa[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Elizaren ohituraren arabera, Jesukristok apostoluei Jainkoaren izenean bekatuak barkatzeko ahalmena eman zienez, bere oinordekoek eskubide hori jarauntsi zuten. Ahalmen hori Ebanjelioek azaldua da, Joanen Ebanjelioak honela dio:

« Hartzazue Espiritu Santua. Zuek bekatuak barkatzen dizkiezuenei barkatu egingo dizkie Jainkoak ere; zuek barkamena ukatzen diezuenei, ukatu egingo die.  »
Joanen Ebanjelioa 20, 23

Mateoren Ebanjelioak ere erritua aipatzen du:

« Zer da errazago: «Barkatuak dituzu bekatuak» esatea ala «Jaiki eta zabiltza» esatea?. Orain ikusiko duzue, bada, Gizonaren Semeak baduela mundu honetan bekatuak barkatzeko ahalmena.

Eta esan zion elbarriari:
–Jaiki, hartu ohatila eta zoaz etxera.
Hura jaiki eta etxera joan zen. Hau ikustean, beldurrak jota gelditu zen jendea eta Jainkoa goresten zuen, gizakiei horrenbesteko ahalmena eman zielako.

 »
Mateoren Ebanjelioa 9, 6-8

Sakramentua, hasiera hasieratik erabili zuten kristauek, izan ere Santiagoren eskutitzak honela esaten du:

« Aitortu batak besteari zeuen bekatuak. Aitortu batak besteari bekatuak eta egin otoitz elkarren alde, senda zaitezten. Indar handia du zintzoaren otoitz sutsuak.  »
Santiago 5, 16

Protestanteek ordea apaizaren beharra ukatzen dute sakramentua egiteko, Gure Aitan oinarrituak:

« Eta barkatu gure erruen zorra, guk ere geure zordunei barkatu diegunez gero.  »
Mateoren Ebanjelioa 6, 12

Hau da, edozein fededunek ahalmen hau du:

« Senideren batek iraintzen bazaitu, egiozu errieta, eta, damutzen bada, barkatu.  »
Lukasen Ebanjelioa 17, 3
« Zuek bekatuak barkatzen dizkiezuenei barkatu egingo dizkie Jainkoak ere; zuek barkamena ukatzen diezuenei, ukatu egingo die.  »
Joanen Ebanjelioa 20, 23

Barkatua izateko damua besterik ez da beharrezkoa[2].

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1.   Harluxet Hiztegi Entziklopedikoa, Penitentzia, http://www1.euskadi.net/harluxet/hiztegia1.asp?sarrera=penitentzia .
  2. Manglano Castellary, José Pedro: El libro de la confesión. Planeta, 2006. ISBN 84-08-06526-2, ISBN 978-84-08-06526-5
Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Penitentzia Aldatu lotura Wikidatan