Permeabilitate magnetiko

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu

Permeabilitate magnetikoa substantzia batek eremu magnetikoak erakartzeko eta bere barnetik pasaarazteko daukan gaitasuna da. Eremu magnetikoaren intetsitatea eta indukzio magnetikoaren arteko zatidura moduan ezagutzen da.

Permeabilitate absolutua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Permeabilitate absolutua μ ikurraz idatzi ohi da eta eremu magnetiko batean material baten magnetizazioa adierazten du.

\mu = \frac {B}{H}
B \,: indukzio magnetikoa edo fluxu magnetikoaren dentsitatea materialean
H \,: eremu magnetikoaren intentsitatea

Permeabilitate magnetikoa hutsean[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Hutsak daukan permeabilitate magnetikoa da (askotan airearena adierazteko ere erabiltzen da antzekoak baitira). μ0 ikurraz adierazten da eta batzuetan konstante magnetikoa ere esaten zaio. Bere balioa hurrengoa da:

\mu_0 = 4 \pi \times 10^{-7} N A^{-2}

N \,: Newton, indarraren ikurra
A \,: Anpere, intentsitate elektrikoaren ikurra

Honako propietate hau betetzen du:

\varepsilon_0 \mu_0 = \frac {1}{c^2}
\varepsilon_0: permitibitate elektrikoa
c \,:argiaren abiadura hutsean

Permeabilitate erlatiboa[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Permeabilitate absolutua kalkulatzeko (\mu), modu zuzenetaz gain; hutsaren permeabilitateari (\mu_0) permeabilitate erlatiboa (\mu_r) biderkatu iezaioke.

\mu = \mu_0 \times \mu_r

Materialen propietate magnetikoak deskribatzeko permeabilitate magnetiko erlatiboaren baloreen arabera sailkatzen dira, materiala beraren propietatea baita. Hiru talde garrantzitsu daude sailkapen honetan:

  • Diamagnetikoak: Permeabilitate magnetikoa erlatiboa 1 baino askoz ere txikiagoa denean
  • Paramagnetikoak: Permeabilitate erlatiboak 1 inguruko balorea daukanean
  • Ferromagnetikoak: Permeabilitate magnetiko erlatiboa 1 baino askoz ere handiagoa denean