Pierre Lhande

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu
Pierre Lhande
Datu pertsonalak
Izen osoa Pierre Lhande Hegi
Ezizena Petit Pierre, Nadi-Preherel[1]
Jaio 1877ko uztailaren 9a
Baiona (Lapurdi Lapurdi)
Hil 1957ko apirilaren 17a
Atharratze (Zuberoa Zuberoa)

Pierre Lhande Hegi[2][3] (Baiona, Lapurdi, 1877ko uztailaren 9a - Atharratze, Zuberoa, 1957ko apirilaren 17a) euskal idazlea eta apaiza zen.

Duen izenak konfusio baten ondorioa dirudi; aitaren deitura Basagaitz zen baina dokumentazioan Allande Atharratzeko bere aitona txistulariaren izena agertzen da eta gero hau Lhande itxuraldatu zuten[4].

Biografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Baionan jaio bazen ere, zuberotartzat jo daiteke, han baitzuen familia eta zortzi urterekin aita hil zitzaionean Zalgizeko Apatia etxera amarekin bizi izatera joan zelako. Ama Montevideon jaioa zuen.

Maulen Bigarren Hezkuntzako ikasketak burutu eta Baionako Seminario handian sartu zen baina bota egin zuten, bere kezka nagusia euskara zelakoan. Orduan Rodésen (Okzitania) Jesusen Konpainian sartu zen; kongregazioarekin Belgika (1901), Herbehereak (1903), El Puerto de Santa María eta berriro Belgikan egon eta gero apaiz jesuita bihurtu zen 1910eko abuztuan.

Hondarribian egon zen; 1922an espainiar estatutik bota zuten gobernuak euskaldunekiko zuen jarreraga kritikatzeagatik. Paris inguruko langile-herrietan apaiz ibili zen eta 1927an Le Christ dans la banlieue, Enquête sur la vie religieuse dans les milieux ouvriers de la banlieue de Paris liburuki batzuek osatutako obra idazteari ekin zion; horien bidez katoliko frantsesei eliz ofiziala eta langile munduaren artean zegoen distantziaz kontzientzia hartzea zuen helburu.

Erlijio katolikoa irratien bidez zabaltzen aitzindaria izan zen Lhande:

Atharratzen hil zen 1957an, Saint-Antoine etxean.

Lanak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Narrazioa[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Saiakera[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Hiztegia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • Dictionnaire basque français (Dialectes Labourdin, Bas-Navarrais et Souletin) - Tome 1 (1926); bere lanik ezagun eta erreferentzialena.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Bere lehen idazkietan erabili zituen ezizenak.
  2. EIMA: Eskola-liburuetako onomastikaren, gertaera historikoen eta artelanen izenak. Zerrendak.
  3. Pierre Allande Heguy ageri zen bere dokumentazioan.
  4. Lhande Heguy, Pierre Auñamendin.

Ikus, gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo loturak[aldatu | aldatu iturburu kodea]