Renio
|
||||||||||||||||||||||
| Orokorra | ||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Izena, Ikurra, Zenbakia | Renioa, Re, 75 | |||||||||||||||||||||
| Serie kimikoa | trantsizio-metalak | |||||||||||||||||||||
| Taldea, Periodoa, Orbitala | 7, 6, d | |||||||||||||||||||||
| Itxura | zuri zilarkara |
|||||||||||||||||||||
| Masa atomikoa | 186,207(1) g/mol | |||||||||||||||||||||
| Konfigurazio elektronikoa | [Xe] 4f14 5d5 6s2 | |||||||||||||||||||||
| Elektroiak orbitaleko | 2, 8, 18, 32, 13, 2 | |||||||||||||||||||||
| Propietate fisikoak | ||||||||||||||||||||||
| Egoera | solidoa | |||||||||||||||||||||
| Dentsitatea | (0 °C, 101,325 kPa) 21,02 g/L |
|||||||||||||||||||||
| Urtze-puntua | 3.459 K (3.186 °C, 5.767 °F) |
|||||||||||||||||||||
| Irakite-puntua | 5.869 K (5.596 °C, 10.105 °F) |
|||||||||||||||||||||
| Urtze-entalpia | 60,43 kJ·mol−1 | |||||||||||||||||||||
| Irakite-entalpia | 704 kJ·mol−1 | |||||||||||||||||||||
| Bero espezifikoa | (25 °C) 25,48 J·mol−1·K−1 | |||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||
| Propietate atomikoak | ||||||||||||||||||||||
| Kristal-egitura | hexagonala | |||||||||||||||||||||
| Oxidazio-zenbakia(k) | 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1, -1, -2, -3 (oxido azido sendoa) |
|||||||||||||||||||||
| Elektronegatibotasuna | 1,9 (Paulingen eskala) | |||||||||||||||||||||
| Ionizazio-potentziala | 1.a: 760 kJ/mol 2.a: 1.260 kJ/mol 3.a: 2.510 kJ/mol |
|||||||||||||||||||||
| Erradio atomikoa (batezbestekoa) |
135 pm | |||||||||||||||||||||
| Erradio atomikoa (kalkulatua) |
188 pm | |||||||||||||||||||||
| Erradio kobalentea | 159 pm | |||||||||||||||||||||
| Datu gehiago | ||||||||||||||||||||||
| Eroankortasun termikoa | (300 K) 48,0 W·m−1·K−1 | |||||||||||||||||||||
| Soinuaren abiadura | 4.700 m/s | |||||||||||||||||||||
| Isotopo egonkorrenak | ||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||
| Erreferentziak | ||||||||||||||||||||||
Renioa elementu kimiko bat da, Re ikurra eta 75 zenbaki atomikoa dituena. Trantsizio-metal zuri zilarkara, arraro, astun eta polibalente hau manganesoaren antzeko propietate kimikoak dauzka eta hainbat aleaziotan erabiltzen da. Renioa molibdenoaren ekoizpenaren azpiproduktu gisa erdiesten da. Renio-molibdeno aleazioak supereroaleak dira. Naturan aurkitu zen azken elementua izan zen eta Lurrean existitzen diren hamar elementurik garestienen artean dago.
Ezaugarri nagusiak [aldatu]
Renioak elementu guztien arteko urtze-punturik altuenetakoa dauka (wolframioak eta karbonoak soilik daukate altuagoa). Dentsoenetakoa ere bada, platinoak, iridioak eta osmioak soilik gainditzen baitute. Elementu guztien artean oxidazio-egoera gehien duena da: -3, -1, +1, +2, +3, +4, +5, +6 eta +7. Egoerarik arruntenak +7, +6, +4, +2 eta -1 dira.
Merkataritza-erabilerarako forma nagusia hautsa da, baina bateratu egin daiteke, metalaren dentsitatearen %90a daukan forma konpaktu bat lortuz. Suberatzen denean, metal hau oso harikorra da eta bihurritu, kiribildu edo ijeztu egin daiteke. Renio-molibdeno aleazioa supereroalea da 10 K-eko (-263,15 °C) tenperaturan; wolframio-renio aleazioak ere supereroaleak dira 4 eta 8 K inguruan.[1] Renioa bera supereroalea da 2,4 K-eko (-270,75 °C) tenperaturan.[2][3]
Erreferentziak [aldatu]
- ↑ Neshpor, V. S.; Novikov, V. I.; Noskin, V. A.; Shalyt, S. S. (1968), «Superconductivity of Some Alloys of the Tungsten-rhenium-carbon System» Txantiloi:Ingelesez, Soviet Physics JETP 27: 13, Bibcode: 1968JETP...27...13N
- ↑ Daunt, J. G.; Smith, T. S. (1952), «Superconductivity of Rhenium» Txantiloi:Ingelesez, Physical Review 88 (2): 309–311, doi:
- ↑ Daunt, J. G.; Lerner, E. Txantiloi:Ingelesez, The Properties of Superconducting Mo-Re Alloys, Defense Technical Information Center, http://stinet.dtic.mil/oai/oai?verb=getRecord&metadataPrefix=html&identifier=AD0622881
