Absolutibo

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search

Absolutiboa hizkuntza ergatiboetan izaten den gramatika kasu bat da. Absolutiboak objektua (aditz iragankorrarekin) eta subjektua (aditz iragangaitzarekin) adierazten ditu. Indoeuropar hizkuntzetan izaten den nominatiboaren antzeko kasua da.

Euskaraz[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Euskaraz, absolutiboa NOR kasua da.

  • Singularrean: -a (herria, iturria, ospitalea).
  • Pluralean: -ak (autoak, arrantzaleak, aterkiak).

Absolutiboa subjektua da aditz kopulatiboarekin:

  • Autoa berdea da.

Gainera, objektua da nor-nork aditzarekin:

  • Nik txakurra daukat - Nor daukat nik? Txakurra.

Ikus, gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]


Hizkuntza Artikulu hau hizkuntzei buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.