Aitzin-hizkuntza

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search

Aitzin-hizkuntza edo protohizkuntza zenbait hizkuntzak elkarrekin osatzen duten hizkuntza-familiari hasiera eman zion hizkuntza da, eskuarki hizkuntza hipotetiko, berreraiki eta lekukotugabe bat.

Adiera hertsian, aitzin-hizkuntza familia bat osatzen duten hizkuntzen arbaso komun berriena da, guztien ama, delako familia hori ezagunak diren hizkuntza alabetan banatu baino justu lehenagokoa. Adibidez, aitzinindoeuropera, gerora indoeuropar hizkuntzak eman bide dituen hizkuntza berreraikia. Era berean, badira hurbileko beste zenbait adibide argi: latina (hizkuntza erromanikoen arbaso), aitzingermanikoa (germaniar hizkuntzen arbaso), aitzineuskara (euskararen arbaso), eta abar.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • Lehmann, Winfred P. (1993), Theoretical Bases of Indo-European Linguistics, London, New York: Taylor & Francis Group (Routledge)
  • Pulgram, Ernst (1959), "Proto-Indo-European Reality and Reconstruction", Language, 35 (Jul.–Sept.): 421–426, doi:10.2307/411229
  • Pokorny, Julius (1953), Allgemeine und Vergleichende Sprachwissenschaft – Indogermanistik [General and Comparative Linguistics - Indo-European Studies], 2, Bern: A. Francke AG Verlag, 79–80


Hizkuntzalaritza Artikulu hau hizkuntzalaritzari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.