Aldarte (gogoa)

Aldartea edo gogo-aldartea egoera mental edo emozio iraunkor bat da, bereziki gertaera jakin eta zehatz batekin zuzenean loturik ez dagoena, ohiko emozioa ez bezala. Pertsona baten nortasunarekin loturik egoten da. Aldarte ona eta txarra aipatzen bada ere, ez batak ez besteak ez dute zertan izanik konnotazio positibo edo negatiborik pertsonaren osasun mentalari buruz. Aldarte aldaketa nabarmenak dituen pertsona aldartetsua edo alditsua dela esaten da. Aldaketa normal horiek gorabehera, aldartearen desestabilizazio nabarmenak aldartearen nahasmendua eragin dezake, depresioa eta desoreka bipolarra kasu. Ez da behin-behineko egoera emozional bat. Egoera bat da, egoteko eta egoteko modu bat, iraupen luzea duena eta gainerako mundu psikikoaren gainetik nabarmentzen dena.
Emozioetatik bereizten duena da ez dela hain espezifikoa, ez hain bizia, gehiago irauten duela eta ez dagoela estimulu edo gertaera jakin batek aktibatuta[1].
Aldarteek balentzia jakin bat izaten dute, edo aldarte ona eta txarra esan ohi da, gauza bera dena; aktibatua edo deprimitua. Emozioek ez bezala, hala nola beldurrak edo ustekabeak, aldarte batek orduak edo egunak iraun ditzake. Balentzia hori normalean mantentzen denean edo denboran zehar nagusitzen denean, orduan, umore dominantez edo funtsezko aldartez hitz egiten da.
Aldarteak gorabeherak izaten ditu denboran zehar. Pertsonari zailtasunik eragiten ez dioten mugen barruan gertatzen denean, eutimia deritzo. Nabarmenki baxua denean, berriz, depresio. Ohi baino altuagoa denean, hipomania edo mania esaten zaio. Depresio-faseen eta mania-faseen txandakatzeari, desoreka afektibo bipolar deritzo.
Halaber, tenperamentu eta nortasunetik ere bereizten dira; normalean, ez dute denborazko osagairik izaten; denboran iraunkorrak diren jarrerak dira. Hala ere, nortasun mota jakin batzuek, hala nola baikortasunak edo neurosiak, aldarte jakin batzuetara bultzatu dezakete pertsona. Gogo-aldartearen asaldura batzuek, hala nola depresioak edo desoreka bipolarrak, gogo-aldartearen nahasmendua izeneko patologiak sortzen dituzte.
Psikologo batzuen arabera, hala nola Robert Thayer, aldartea bi aldagairen arteko harremana da: energia eta tentsioa[2]. Teoria horren arabera, aldartea dibergentea da energia-egoera baten (nekatuenetik aktiboenera) eta urduritasun mailari dagokion egoera baten (bareagotik tenkatuagora) artean, eta uste da «onena» egoera bare-energetikoa dela eta «txarrena», berriz, egoera tentsio-nekatua. Thayerrek, aldartean, elikadura eta ariketa fisikoaren arteko lotura berezia ere defendatzen du[3].
Duela gutxi egindako metaanalisi batek ondorioztatu zuen –artista sufritzailearen estereotipoaren kontra– zoriontasuna dela sormena bultzatzen duen faktoreetako bat, aldarte baxu batek, berriz, maila apalagoak ekarriko lituzke[4].
Gogo-aldarteak modu esperimentalean eragin daitezke; prozedura arruntena, gogo-aldarte jakin batera eragitea da, eta, ondoren, zeregin kognitibo baten exekuzioan duen eraginaren ebaluazioa. Forgasekin bat eginik (1999), interes gehien piztu duen harremanetako bat oroimenaren prozesuari buruzkoa da. Egiaztatua dirudi emozionalki kargatutako informazioa hobeto gogoratzen dela informazio neutroa baino[5].
Definizioa Robert E. Thayer-en arabera
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Robert E. Thayer-ek honela definitzen du gogo-aldartea: «denboran irauten duen sakoneko sentimendua». Bere ikerketek diote gogo-aldarteak energiatik eta tentsiotik sortzen direla eta horiek energia-tentsio espektroaren menpe dauden oinarrizko lau egoeratatik abiatuta uler daitezkeela:
- Bare-energia. Egoera horretan, subjektua gustura, konfiantzan eta baikor sentitzen da. Egoera ezin hobea da lana eta ikasketak gisako jarduerak egiteko, energia handiarekin eta tentsio baxuarekin aurkezten baita. Eskuarki, goizetan agertu ohi da.
- Bare-nekea. Loaren aurreko sentsazioa da, non subjektua energiarik eta tentsiorik gabeko puntu batera iristen den.
- Tentsio-energia. Subjektuak jardueraren bat egiteko denbora amaitu zaionean sentitzen duena da, dela lan bat entregatzea, zerbitzu bat ordaintzea, hitzordu bat hartzea, etab. Larrialdi-sentsazioak bihotz-maiztasun handia sortzen du gorputza adrenalina askatzen ari delako; horren ondorioz, energia eta tentsio maila handiak agertzen dira.
- Tentsio-nekea. Akidura dagoenean sortzen den egoera da. Puntu horretan, pentsamendu negatiboak daude, neke fisikoa eta nerbio-antsietatea baitaude. Energia baxuko eta tentsio altuko egoera da, normalean arratsaldeetan gertatzen dena.
Umorearen gorabeherak, nagusiki, hainbat beharren asetze edo asegabetasunak modulatzen ditu: premia instintibo batzuenak (gosea, egarria, loa, sexualitatea); erlazionalak (ezkontza-, familia- eta lanbide-bizitza); edo kulturalak (aisialdia, oporrak). Umorearen aldaera patologikoak eman daitezke: zentzu negatiboan (depresioa), positiboan (oso izaera hedakorra) edo axolagabekeria baten zentzuan.
- Umore depresibo edo distimia: Afektu depresiboek ñabardurak adierazten dituzte, berankortasunetik, ahuleziatik, nostalgiatik, ideazio suizidatik edo etsipenetik depresiorik benetakoeneraino eta sakoneneraino, tristura patologikoaren eta min moralaren egoeraraino. Disforia horrekin batera, norbere buruaren gutxiespen sentimendua, ezkortasuna, nekea eta inhibizioa ere agertzen dira.
- Umore hedakorra edo hipertimia: Ñabardurak adierazten ditu, gogobetetasunetik, ongizatetik, zoriontasunetik edo euforiatik estasiraino. Asaldura timikoen egoera horiek maila askotakoak dira, subjektu hiperaktibo batzuen ohiko hipomaniatik hasi eta mania akutuaren kitzikapen timiko, ideatiko eta motore handiraino. Intoxikazio batzuek (alkohola, eterra, anfetaminak) aldi baterako asaldura timikoak eragin ditzakete.
- Umore neutro edo eutimia: egoera afektibo batzuetan, aurrekoen alderantzizkoan, hoztasuna, neutraltasuna edo atonia izaten dira ezaugarri, umorearen izaera bereizigabea ohiko estimuluetara iritsi ezina dirudiena. Umore erabat neutroak erabateko axolagabekeria ekarriko luke, eta ez da egoera psikologiko normaletan ikusten; horregatik, «eutimia» terminoak gogo-aldarte normala esan ohi du, eta, salbuespenez, gogo-aldarte neutroak, ezohikoagoak direlako, hala nola eskizofrenia duten pertsonetan, non sorgortze timiko (zapalketa afektiboa) eta itxurazko axolagabetasun kasuak ikusten diren, batzuetan, atzipen depresibo edo euforikoekin tartekatuz.
Beste iritzi batzuk
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Hala ere, Thayer-en teoriak pentsarazten digu gogo-aldartea kanpoko estimuluen aurreko baldintza erreaktibo bat besterik ez dela, eta pertsonaren barne-elementu psikikoak arbuiatzen ditu. Hala, kausa-efektu erlazio huts batera murrizten du, non gogo-aldartea jatorri exogenoko kausa edo kausa-kopuru baten emaitza (efektua) den. Beste eskola batzuk, psikoanalisia kasu, gogo-aldartean, prozesu inkontziente askoz konplexuago eta subjektiboagoen menpeko adierazpen edo sintoma moduko bat ikusten dute. Subjektuaren historiari berari lotzen zaizkion heinean, horren adierazpena ez da soilik jokabidearen bidez agertzen, baizik eta baita pairamenetan ager daitezkeen somatizazio edo agerpen fisikoen bidez ere, hala nola dermatitisa, buruko mina edo idorreria, besteak beste[6].
Aldarteari eragiten dioten faktoreak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Loak harreman konplexua eta oraindik argitu gabea du gogo-aldartearekin. Ohikoena izaten da pertsona bat lo egin ezinik baldin badago haserretu egiten dela, estresa izateko joera duela eta egunean zehar energia gutxiago izaten duela. Ikerketek frogatu dutenez, lo egitea partzialki kentzeak ere eragin nabarmena du gogo-aldartean. Pennsylvaniako Unibertsitateko ikertzaileek ikusi zuten astebetez gauero 4,5 ordu besterik lo egiten ez zuten subjektuak estresatuago, haserreago, tristeago eta mentalki akituago sentitzen zirela subjektuek loari normal berrekin ziotenean eta gogo-aldartea izugarri hobetu zitzaiela. Oro har, gauera begira dauden pertsonek erakusten dute energia eta atsegintasuna gutxitu eta tentsioa areagotzen zaiela goizekoekin alderatuta[7].
Hala ere, kasuen azpitalde batean, lo egin ezinak energia eta alerta egoera areagotu eta aldartea hobetu dezake, paradoxikoki. Eragin hori nabarmenagoa da gauekotasun mota bat duten pertsonengan (gautxori deritzenak) eta depresioa duten pertsonengan. Hori dela eta, batzuetan, depresio-trastorno larria tratatzeko erabili izan da[8][9].
Ingurumena
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Naturak eragin positiboa ere izan dezake aldartean. Ikerketek frogatu dutenez, ingurune naturalekiko esposizioak afektu positiboa areagotu eta negatiboa murrizten du; horrek esan nahi du gogo-aldartea hobea izaten dela ingurune natural batean gaudenean[10]. Horren adibidea da eguzki-argitan zuzenean egoteak aldartea hobetzen duela, eta depresioaren sintomak tratatzeko erabili da[11][12]. Gainera, aire zabalean ibiltzeak barrualdean ibiltzeak baino zoriontsuago egin du gizabanakoak; horrek, gainera, argi erakusten du naturak eragin positiboa duela gure aldartean[13]. Naturak gure aldartea hobetu ohi badu ere, okerragotu ere egin dezake. Aldartearen nahasmendu arrunt bat dago, urtaroko nahasmendu afektibo edo neguko depresio (UNA) deitua, neguan agertu ohi dena, hots, egunez argi gutxiago dagoenean eta kanpoan hotz handiagoa egiten duenean. UNAk ezaugarri hauek ditu: depresio-aldartea, jangura handitzea eta loa areagotzea[14]. Horrek erakusten du norbanako baten gogo-aldarteak eragin negatiboa ere izan dezakeela naturan. Urtaroaren arabera, tenperaturak aldartea erregula dezakeela ere frogatu dute ikerketek[11].
Nutrizioa
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Barazki, fruta, haragi, arrain eta ale integralak ezaugarri dituzten ohiko dieta-ereduak, mendebaldeko dieta batekin alderatuta (elikagai prozesatuak, zereal finduak, produktu azukredunak eta garagardoa), probabilitate gutxiago dute, emakumeen artean, depresio larria edo distimia (gogo-aldartearen nahasmendua) eta antsietate-nahasmendua izateko[15]. Haragi gorriak gogo-aldartearen eta antsietatearen trastornoetatik babesten duela ikusi da[16]. Frutak eta barazkiak, faktore demografikoak edo bizimoduari dagozkionak alde batera utzita, gogo-aldarte positiboarekin lotzen dira[17][18]. Ikerketen arabera, alkohola eta edari energetikoak gogo-aldartearen aldaketekin lotzen dira[19].
Aurpegi-adierazpena
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Ikerketa batzuen arabera[20], aurpegieraren borondatezko espresioek (irribarre egiteak adibidez) gorputzean eragin ditzakete benetako emoziotik sortzen diren efektuen antzekoak, zoriona kasu. Paul Ekman eta bere lankideek emozioen aurpegiko espresioak aztertu zituzten, eta emozio espezifikoak erlazionatu zituzten dagozkien aurpegiko muskuluen mugimenduarekin. Oinarrizko emozio bakoitza aurpegi-adierazpen bereizgarri batekin lotzen da sentimendu emozionalari laguntzen dion adierazpenaren atzeraelikaduraren ondorioz. Ekman ohartu zen emozio adierazpen horiek unibertsalak direla eta kultura oso dibergenteetan ezagutzeko modukoak.
Hormonak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Hormonak, zeinak adinarekin aldatu egiten diren, pertsona baten gogo-aldarte mota eta hura erregulatzeko gaitasuna ere zehatz dezakete[21].
Ikus, gainera
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- ↑ Thayer, R. E. (1989). The Biopsychology of Mood and Arousal. Oxford University Press]].
- ↑ Thayer, Robert E. (1996). The Origin of Everyday Moods: Managing Energy, Tension and Stress. New York, NY: Oxford University Press.
- ↑ Thayer, Robert E. (2001). Calm Energy. New York, NY: Oxford University Press.
- ↑ Baas, M., De Dreu, C., & Nijstad, B. (2008). A meta-analysis of 25 years of mood-creativity research: Hedonic tone, activation, or regulatory focus? Psychological Bulletin, 134, 779-806.
- ↑ «El efecto de memoria congruente con el estado afectivo: reconocimiento diferencial de palabras de tristeza y alegría», scholar.google.com.mxhttps://es.wikipedia.org/wiki/Estado_de_%C3%A1nimo?veaction=edit (kontsulta data: 2016ko martxoaren 12a).
{{Erreferentzia}}: Kanpo esteka parametro honetan:|aldizkaria=(laguntza) - ↑ Ríos Ibarra, Cecilia. (2008). Clínica psicosomática: falta de sí Espectros del Psicoanálisis, 8, 110-127.
- ↑ Jankowski, K. S. (2014), «The role of temperament in the relationship between morningness-eveningness and mood», Chronobiology International, 31 (1): 114–22, doi:10.3109/07420528.2013.829845, PMID 24144242, S2CID 12007427.
- ↑ Nykamp K, Rosenthal L, Folkerts M, Roehrs T, Guido P, Roth, T; Rosenthal; Folkerts; Roehrs; Guido; Roth (1998ko iraila), «Los efectos de la privación de sueño REM en el nivel de somnolencia/alerta», Sleep, 21 (6): 609–14, doi:10.1093/sleep/21.6.609, PMID 9779520.
{{Erreferentzia}}: Erreferentzien mantentzea: izen anitz: egileen zerrenda (link) - ↑ Riemann D, Berger M, Voderholzer U; Berger; Voderholzer (2001ko uztail-abuztua), «Sueño y depresión - resultados de estudios psicobiológicos: una visión general», Psicología Biológica, 57 (1–3): 67–103, doi:10.1016/s0301-0511(01)00090-4, PMID 11454435, S2CID 31725861.
{{Erreferentzia}}: Egiaztatu data hauek:|data=(laguntza)Erreferentzien mantentzea: izen anitz: egileen zerrenda (link) - ↑ McMahan, Ethan A.; Estes, David (2015eko urtarrilaren 13a), «El efecto del contacto con entornos naturales sobre el afecto positivo y negativo: A meta-analysis», The Journal of Positive Psychology, 10 (6): 507–519, doi:10.1080/17439760.2014.994224, ISSN 1743-9760, S2CID 144085899.
- 1 2 {Keller, M. C.; Fredrickson, B. L.; Ybarra, O.; Côté, S.; Johnson, K.; Mikels, J.; Conway, A.; Wager, T. (2005), «Un corazón caliente y una cabeza despejada. Los efectos contingentes del clima en el estado de ánimo y la cognición», Psychological Science, 16 (9): 724–731, doi:10.1111/j.1467-9280.2005.01602.x, hdl:2027.42/73377, PMID 16137259, S2CID 8607332 (kontsulta data: 2021eko urriaren 9a).
- ↑ Stain-Malmgren, R.; Kjellman, B. F.; Aberg-Wistedt, A. (1998), «Funciones serotoninérgicas plaquetarias y terapia lumínica en el trastorno afectivo estacional», Psychiatry Research, 78 (3): 163–172, doi:10.1016/s0165-1781(98)00017-1, PMID 9657420, S2CID 6430547.
- ↑ Nisbet, Elizabeth K.; Zelenski, John M. (2011eko abuztuaren 9a), «Desestimando la naturaleza cercana», Psychological Science, 22 (9): 1101–06, doi:10.1177/0956797611418527, ISSN 0956-7976, PMID 21828351, S2CID 38722274.
- ↑ Partonen, Timo; Lönnqvist, Jouko (1998ko martxoaren 1a), «Trastorno afectivo estacional», CNS Drugs (Ingelesez), 9 (3): 203–12, doi:10.2165/00023210-199809030-00004, ISSN 1179-1934, S2CID 32085936.
- ↑ Jacka, Felice N.; Pasco, Julie A.; Mykletun, Arnstein; Williams, Lana J.; Hodge, Allison M.; O'Reilly, Sharleen Linette; Nicholson, Geoffrey C.; Kotowicz, Mark A.; Berk, Michael (2010eko martxoaren 1a), «Asociación de las dietas occidental y tradicional con la depresión y la ansiedad en mujeres», The American Journal of Psychiatry, 167 (3): 305–11, doi:10.1176/appi.ajp.2009.09060881, ISSN 1535-7228, PMID 20048020.
- ↑ Jacka, Felice (2012), «Consumo de carne roja y trastornos del estado de ánimo y de ansiedad», Psychotherapy and Psychosomatics, 81 (3): 196–98, doi:10.1159/000334910, PMID 22433903, S2CID 207603386.
- ↑ Conner, Tamlin S.; Brookie, Kate L.; Richardson, Aimee C.; Polak, Maria A. (2015eko maiatzaren 1a), «Sobre zanahorias y curiosidad: comer fruta y verdura se asocia con un mayor florecimiento en la vida diaria», British Journal of Health Psychology, 20 (2): 413–27, doi:10.1111/bjhp.12113, ISSN 2044-8287, PMID 25080035.
- ↑ White, Bonnie A.; Horwath, Caroline C.; Conner, Tamlin S. (2013ko azaroaren 1a), «Muchas manzanas al día alejan la tristeza--experiencias diarias de afecto negativo y positivo y consumo de alimentos en adultos jóvenes», British Journal of Health Psychology, 18 (4): 782–98, doi:10.1111/bjhp.12021, ISSN 2044-8287, PMID 23347122.
- ↑ Benson, Sarah; Scholey, Andrew (2014ko uztaila), «Efectos del alcohol y las bebidas energéticas en el estado de ánimo y la intoxicación subjetiva: un estudio doble ciego, controlado con placebo y cruzado», Human Psychopharmacology, 29 (4): 360–69, doi:10.1002/hup.2414, PMID 25163441, S2CID 43640361.
- ↑ Ekman, Paul; Davidson, Richard J. (1993), «La sonrisa voluntaria cambia la actividad cerebral regional», Psychological Science, 4 (5): 342–45, doi:10.1111/j.1467-9280.1993.tb00576.x, ISSN 0956-7976, S2CID 145733313.
- ↑ Buchanan, Christy M.; Eccles, Jacquelynne S.; Becker, Jill B. (1992), «¿Son los adolescentes víctimas de las hormonas furiosas? Evidence for activational effects of hormones on moods and behavior at adolescence.», Psychological Bulletin, 111 (1): 62–107, doi:10.1037/0033-2909.111.1.62, ISSN 1939-1455, PMID 1539089.