Alejandro Lerroux

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Alejandro Lerroux
Alejandro Lerroux sentado.jpg
President of the Council of Ministers Itzuli

1934ko urriaren 4a - 1935eko irailaren 25a
Ricardo Samper - Joaquín Chapaprieta
President of the Council of Ministers Itzuli

1933ko abenduaren 16a - 1934ko apirilaren 28a
Diego Martínez - Ricardo Samper
President of the Council of Ministers Itzuli

1933ko irailaren 12a - 1933ko urriaren 9a
Manuel Azaña - Diego Martínez
Espainiako Gorteetako diputatua

1933 - 1936ko urtarrilaren 7a
Barrutia: Valencia Itzuli
Espainiako Gorteetako diputatua

1931ko uztailaren 9a - 1933
Barrutia: Madril
Q32969013 Itzuli

1931ko apirilaren 14a - 1931ko abenduaren 16a
Gorteetako diputatua

1919ko ekainaren 13a - 1923ko irailaren 15a
Barrutia: Bartzelona
Gorteetako diputatua

1916ko apirilaren 18a - 1918ko urtarrilaren 10a
Barrutia: Bartzelona
Gorteetako diputatua

1914ko martxoaren 18a - 1916ko martxoaren 16a
Barrutia: Córdoba Itzuli
Gorteetako diputatua

1901eko ekainaren 18a - 1914ko urtarrilaren 2a
Barrutia: Bartzelona
Q50288440 Itzuli

Bizitza
Jaiotza La Rambla1864ko martxoaren 4a
Herrialdea  Espainia
Heriotza Madril1949ko ekainaren 25a (85 urte)
Hobiratze lekua La Almudenaren hilerria
Hezkuntza
Heziketa La Lagunako Unibertsitatea
Hizkuntzak gaztelania
Jarduerak
Jarduerak politikaria, kazetaria eta abokatua
Lantokia(k) Madril
Kidetza Asociación de la Prensa de Madrid
Sinesmenak eta ideologia
Alderdi politikoa Batasun Errepublikanoa
Partido Republicano Radical
Firma de Alejandro Lerroux.svg

Alejandro Lerroux García (La Rambla, Kordoba, 1864ko martxoaren 4aMadril, 1949ko ekainaren 25a) espainiar kazetari eta politikaria izan zen. Espainiako Bigarren Errepublikan Ministroen Kontseiluko Presidentea izan zen.

Bizitza[aldatu | aldatu iturburu kodea]

El País egunkariko zuzendaria izan zen eta El Progreso, El Intransigente eta El Radical egunkariak sortu zituen. Guztiak agerkari errepublikanoak ziren. Bere artikulu oldarkor eta demagogikoak zirela kausa, hainbatetan izan zen espetxean edo erbestean. Bartzelonan hitzaldi demagogikoak egin zituen langileak erakarri nahian, eta anarkismoa zein katalanismoa bazter zezaten. 1901, 1903 eta 1905ean Espainiako Parlamentuko diputatu hautatu zuten Bartzelonan, eta Nicolás Salmerónekin batera Unión Republicana alderdia sortu zuen. 1906an Kataluniar Elkartasuna alderdia sortu zen, eta Salmerón hautatu zuten lehendakari. Lerrouxek harremanak eten zituen Salmerónekin, eta aurre egin zien katalanzaleei. Jarrera horrek erabateko porrota ekarri zion 1907ko hauteskundeetan.

1908an Partido Republicano Radical alderdia sortu zuen, eta 1910ean berriro hautatu zuten diputatu, baina bere alderdikideek Bartzelonako Udaleko administrazioari iruzur egin izanaz salatu zuten, eta haiengandik aldendu zen; harrez gero zentrorantz lerrotu zen. Lerrouxek gero eta eragin gutxiago zuen langileengan, eta monarkiaren aurkako politika egiten hasi zen, bete-betean. 1929an Lerrouxen jarraitzaile finenak harengandik aldendu eta Alderdi Erradikal Sozialista sortu zuten.

1930ean Batzorde Iraultzailean parte hartzera deitu zuten, gero Espainiako Bigarren Errepublikako behin-behineko gobernu bilakatu zena. Espainiako Bigarren Errepublika aldarrikatzen lagundu eta Errepublikaren lehenengo biurtekoan Manuel Azañaren ezkertiar aldaketak babestu zituen. Estatu ministro izan zen 1931ko apiriletik abendura.

Lerroux eta haren alderdia eskuinera lerrotu ziren gero eta gehiago. 1933-1935 urteetan CEDA eskuindarrekin batera gobernatu zuen, eta sei aldiz gobernuburu izan zen. Alderdiaren hondamendia buruzagi nagusiak ustelkeriako auzietan nahasi zirenean etorri zen; 1936ko hauteskundeetan erabateko porrota izan zuten, Estraperloaren eskandalua zela eta. Espainiako Gerra Zibila (1936-1939) hastean, Portugala ihes egin zuen, eta ez zen Espainiara itzuli 1947 arte.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]