Edukira joan

Alexis Tsipras

Wikipedia, Entziklopedia askea
Alexis Tsipras

(2017)
Oposizioko burua

2019ko uztailaren 8a - 2023ko ekainaren 29a
Kyriakos Mitsotakis
Greziako lehen ministro

2015eko irailaren 21a - 2019ko uztailaren 8a
Vasiliki Thanou - Kyriakos Mitsotakis

Heleniar Parlamentuko kidea

2015eko irailaren 20a - 2023ko ekainaren 29a
Barrutia: Constituency of Heraklion (en) Itzuli
Greziako lehen ministro

2015eko urtarrilaren 26a - 2015eko abuztuaren 27a
Antonis Samaras - Vasiliki Thanou
Oposizioko burua

2012ko ekainaren 21a - 2015eko urtarrilaren 25a
Antonis Samaras - Antonis Samaras

Heleniar Parlamentuko kidea

2008ko otsailaren 10a - 2023ko ekainaren 29a
Barrutia: Athens A (en) Itzuli
Bizitza
Jaiotzako izen-deiturakΑλέξης Τσίπρας
JaiotzaAtenas1974ko uztailaren 28a (49 urte)
Herrialdea Grezia
Familia
Ezkontidea(k)Peristera Baziana (en) Itzuli  (2009 -
Hezkuntza
HeziketaNational Technical University of Athens (en) Itzuli 2000) : Herri-lan ingeniaritza
Hizkuntzakgreziera modernoa
Jarduerak
Jarduerakpolitikaria, ingeniari zibila eta estatu-politikaria
Altuera1,74 metro
Jasotako sariak
KidetzaFirst Cabinet of Alexis Tsipras (en) Itzuli
Second Cabinet of Alexis Tsipras (en) Itzuli
Sinesmenak eta ideologia
Alderdi politikoa Ezker Erradikalaren Koalizioa
Greziako Alderdi Komunista
Synaspismós (en) Itzuli

IMDB: nm5053464 Facebook: tsiprasalexis Twitter: atsipras Instagram: alexistsipras Youtube: UCDjKEuGFhR0YNg_mBNdqBrw Edit the value on Wikidata

Alexis Tsipras (grezieraz: Αλέξης Τσίπρας; Atenas, Grezia, 1974ko uztailaren 28a -) greziar politikaria da, 2015eko urtarrilaren 26tik 2019ko uztailaren 8ra Greziako lehen ministroa, Syriza alderdiaren eskutik.

Biografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Ikasle mugimenduetako parte hartzaile[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Junta Militarra desagertu eta hiru egunera sortu zen Alexis Tsipras. Unibertsitatean, Ingeniaritza Zibileko ikasketak burutu zituen. Gaztetatik oso ikasle konprometitua izan zen gai sozialetan. Horrela, 1990eko hamarkadaren hasieran, 17 urterekin Hezkuntza ministroak proposatutako lege polemiko baten kontrako ikasle protesten burua izan zen. Telebistan egin zioten elkarrizketa baten ondoren, ikasle mugimenduaren ordezkari ezagunena bilakatu zen.[1]

Unibertsitatean hiru urtez segidan aukeratua izan zen Greziako Ikasleen Batzar Nagusiko ordezkari gisa. Ikasketak amaitutakoan Synaspismos alderdiko gazte mugimenduaren buruzagitzan jarri zen.[1]

Politika profesionala[aldatu | aldatu iturburu kodea]

2006an politika profesionalean hasi zen, Atenasko udal hauteskundeetara aurkeztean. 2008an, 33rekin, Synaspismos alderdiak sekulan izandako buruzagi gazteena bilakatu zen. 2009an lehen aldiz aurkeztu zen legebiltzarreko hauteskundeetan, eta Syrizak ezkerreko koalizioaren buruzagitza hartu zuen erabateko babesarekin.[1]

2009. urtetik da parlamentaria Greziako Legebiltzarrean, baina apenas ezagutzen zuen inork herrialdetik kanpo. Egun, ordea, Europako ezkerreko alderdien esperantza da, izar mediatiko moduko bat. Europako Ezkerreko Alderdiaren Europako Batzordeko presidentegaia izan zen maiatzeko bozetan.[1]

Syriza alderdian[aldatu | aldatu iturburu kodea]

2012ko legebiltzarreko hauteskundeak egin eta gero nazioarteko hedabideetan ezagun egin zen. Krisia amaitzeko Greziarako proposaturiko austeritate neurrien aurkako mugimenduen bultzatuta Syriza herrialdeko bigarren indarra bilakatu zen.[1]

Horregatik, merkatuen eta hedabide kontserbadoreenen jomuga bilakatu zen. Syrizaren gorakadak Europako agintariengan ezinegona sortu zuen eta Berlinera egin zuen bisita Tsiprasek hauteskundeak eta gero bere jarrera azaltzeko. Esan zuenez, austeritatea zen bere etsaia eta ez euroa.[1]

Europako faxismoaren aurkaria ere bada, izan ere, krisiak pobretutako eta sumindutako herritarrek Egunsenti Urrekara alderdi neonazia sortu dute.[1]

2015ko Greziako Hauteskundetan Syrizak gehiengoa lortu zuen eta gehiengo osoa izatetik 2 parlamentarira geratu ziren. ANEL alderdiaren botoei esker lortu zuen lehen ministro izatea.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. a b c d e f g Adrian Garcia, «Europako ezkerrenaren esperantza», Berria, 2014-12-30