Aníbal Troilo

Wikipedia, Entziklopedia askea
Hona jauzi: nabigazioa, Bilatu
Aníbal Troilo
Anibal Troilo 1971.png
Bizitza
Jaiotza Buenos Aires1914ko uztailaren 11
Herrialdea  Argentina
Heriotza Buenos Aires1975eko maiatzaren 18a (60 urte)
Hobiratze lekua La Chacarita hilerria
Lanbidea
Lanbidea musikagilea, orkestra zuzendaria eta musikaria
Genero artistikoa Argentinako tangoa
Musika instrumentua bandoneona
IMDb nm0873373
www.troilo.com.ar

Aníbal Carmelo Troilo (Buenos Aires, 1914ko uztailaren 11 - Buenos Aires, 1975eko maiatzaren 18a), izengoitiz pichuco deitua, argentinar bandoneon-jotzaile, musikagile eta tango-orkestra zuzendaria izan zen. Haren orquesta típica tangoaren urrezko aroko (1940-1955) entzutetsuena izan zen. Orkestrako kideak izan ziren Francisco Fiorentino, Alberto Marino, Floreal Ruiz, Roberto Goyeneche eta Edmundo Rivero abeslariak, eta Astor Piazzolla bandoneon-jotzailea[1]. Garúa, Sur eta La última curda dira bere tangorik ezagunenak.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1.   Aníbal Troilo, todotango.com, http://www.todotango.com/spanish/creadores/atroilo.html. Noiz kontsultatua: 2016-12-31 .
Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Aníbal Troilo Aldatu lotura Wikidatan