Andrés Orbe Larreategi

Wikipedia, Entziklopedia askea
Andrés Orbe Larreategi
Cardenal Andrés de Orbe y Larreategui.jpg
Escudo de la archidiócesis de Valencia.svg
Valentziako artzapezpikua

1725eko apirilaren 18a - 1738ko urtarrilaren 26a
Antoni Folch de Cardona (en) Itzuli - Andrés Mayoral Alonso de Mella (en) Itzuli
Elizbarrutia: Roman Catholic Archdiocese of Valencia (en) Itzuli
Escudo de la Archidiócesis de Barcelona.svg
Bartzelonako Gotzaina

1720ko abenduaren 16a -
Diego de Astorga y Céspedes (en) Itzuli - Bernardo Jiménez Cascante (en) Itzuli
Elizbarrutia: Roman Catholic Diocese of Barcelona (en) Itzuli
Espainiako inkisidore nagusia

Bizitza
Izen osoa Andrés de Orbe y Larreátegui
Jaiotza Ermua1672ko martxoaren 21a
Herrialdea  Bizkaia, Euskal Herria
Heriotza Madril1740ko abuztuaren 4a (68 urte)
Hezkuntza
Heziketa Salamancako Unibertsitatea
Hizkuntzak gaztelania
Jarduerak
Jarduerak apaiz katolikoa
Sinesmenak eta ideologia
Erlijioa Erromatar Eliza Katolikoa

Andrés Orbe Larreategi (Ermua, 1672ko martxoaren 21a - Madril, 1740ko abuztuaren 4a) bizkaitar elizgizona izan zen[1].

XVIII. mendearen lehen herenean eragin handiko pertsona izan zen. Apaiza, 1720an Bartzelonako apezpiku eta 1725ean Valentziako artzapezpiku bilakatu zen[2]. 1727 eta 1733 artean Gaztelako biltzarraren gobernadorea eta 1733an inkisidore nagusia izan zen.

1733an honek bere iloba zen Andrés Agustín Orbe Filipe V.ak Valdespinako markes bilakatzea lortu zuen. Horrela artzapezpikuaren familiak honen ospea jarauntsi zuen. Gainera, familiaren jauregia eraiki zuen jaioterrian.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]


Aurrekoa
Juan Camargo
Inkisidore nagusia
1733 - 1740
Ondorengoa
Manuel Isidro Manrique de Lara