Angelo Rinaldi
Itxura
| Angelo Rinaldi | |||||
|---|---|---|---|---|---|
![]() (2007) | |||||
2009 - 2011 ← Jean Dutourd - Philippe Beaussant →
2001eko ekainaren 21a - 2025eko maiatzaren 7a ← José Cabanis | |||||
| Bizitza | |||||
| Jaiotzako izen-deiturak | Ange-Marie Rinaldi | ||||
| Jaiotza | Bastia, 1939ko ekainaren 17a | ||||
| Herrialdea | |||||
| Heriotza | Parisko 19. barrutia, 2025eko maiatzaren 7a (85 urte) | ||||
| Familia | |||||
| Aita | Pierre-François Rinaldi | ||||
| Ama | Antoinette Rinaldi | ||||
| Ezkontidea(k) | Hector Bianciotti | ||||
| Bikotekidea(k) | ikusi
| ||||
| Hezkuntza | |||||
| Hizkuntzak | frantsesa | ||||
| Jarduerak | |||||
| Jarduerak | idazlea, kazetaria eta literatura-kritikaria | ||||
| Enplegatzailea(k) | France Inter Le Figaro Le Nouvel Obs (en) | ||||
| Lan nabarmenak | ikusi
| ||||
| Jasotako sariak | ikusi
| ||||
| Kidetza | Frantses Akademia Défense de la langue française (en) | ||||
Angelo Rinaldi (Bastia, 1940ko ekainaren 17a – Paris, 2025eko maiatzaren 7a) korsikar idazle eta literatur kritikaria izan zen.
Kazetari gisa lan egin zuen eta Nice-Matin eta Paris-Jour egunkarietan korrespontsal eta epaitegietako berriemaile izan zen. Ondoren, literatur kritikaria izan zen L'Express, Le Point eta Le Nouvel Observateur egunlarietan, Le Figaron literatur editore izendatu aurretik.
Bere liburuetan sarritan deskribatu zituen Korsika eta Bastia. Pierre de Monaco saria jaso zuen bere obra osoagatik. 2001ean Frantses Akademiako 20. besaulkia hartzeko aukeratu zuten. 2011n, Frantsesaren Defentsa erakundeko lehendakaritzatik dimititu zuen, Éric Zemmour eskuin muturreko kazetariari Richelieu saria eman ondoren.
Lanak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- 1969 La Loge du Gouverneur (Fénéon saria)
- 1971 La Maison des Atlantes (Gallimard)
- 1974 L'Éducation de l'oubli (Denoël)
- 1977 Les Dames de France (Gallimard)
- 1980 La Dernière Fête de l'Empire (Gallimard)
- 1985 Les Jardins du Consulat (Gallimard)
- 1987 Les Roses de Pline (Gallimard)
- 1990 La Confession des collines (Gallimard)
- 1993 Les jours ne s'en vont pas longtemps (Grasset)
- 1997 Dernières nouvelles de la nuit (Grasset)
- 1999 Service de presse. Chroniques (Plon)
- 2000 Tout ce que je sais de Marie (Gallimard)
