Anpizilina

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Anpizilina
Ampicillin Structural Formulae V.1.svg

Anpizilinaren egitura kimikoa
(IUPAC) izena

(2S,5R,6R)-azido 7-(2-amino-2-fenil-acetil)amino-3,

3-dimetil-6-oxo-2-tia-5-azabiziklo
Datu klinikoak
Haurdunaldiko kategoria
Legezko egoera
?
Bideak Ahotik, zain barneko bidetik
Datu farmakozinetikoak
Bioerabil-
garritasuna
%50 ahotik
Proteina lotura %15-%25
Metabolismoa Gibelekoa
Batez besteko bizitza 60 minutu
Iraizpena %80 giltzurrunetik
Identifikatzaileak
CAS zenbakia 69-53-4
ATC kodea J01CA01
PubChem CID 6249
DrugBank APRD00320
ChEBI CHEBI:28971, CHEBI:2683 eta CHEBI:40648
Datu kimikoak
Formula C₁₆H₁₉N₃O₄S
Masa mol. 349.406 g/mol

Anpizilina antibiotiko betalaktamikoa da, penizilina familiakoa. Penizilina erdi-sintetikoa da, hots, penizilina naturaletik (G penizilinatik) abiatuta metodo kimikoen bidez eraldatutako molekula dugu. Penizilina klasikoaren aldean, anpizilinak espektro mikrobiar handiagoa du: bakterio Gram positiboak ez ezik, zenbait Gram negatiboren aurka ere eraginkorra baita.

1961. urtean merkaturatu zen estreinakoz.

Bere jarduerari dagokionez, penizilina guztien antzera anpizilinak bakterioen zelula hormaren sintesia inhibitzen du, giza gorputzaren zelulak kaltetu gabe.

Bere egitura kimikoak eta jarduerak antza handia du beste penizilina erdi-sintetikoarekin: amoxizilinarekin, hain zuzen ere. Oso erabilia da mundu osoan sendagai moduan, hainbat infekzio tratatzeko: meningitis bakteriarra, salmonelosi eta sukar tifoidea, gonorrea, septizemia, otitis, pneumonia bakteriarra, zistitis, faringitis, etab.

Antibiotiko hau ez da erabili behar penizilinari alergia dioten gaixoekin.