Edukira joan

Antonio Corrionero Ruano

Wikipedia, Entziklopedia askea
Antonio Corrionero Ruano


Salamancako apezpiku

1621eko maiatzaren 17a -
Francisco Hurtado de Mendoza - Cristobal de la Cámara
Elizbarrutia: Roman Catholic Diocese of Salamanca (en) Itzuli

Kanarietako Elizbarrutiko Gotzaina

1614ko urriaren 6a -
Lope Velasco Valdivieso (en) Itzuli - Pedro Herrera Suárez (en) Itzuli
Elizbarrutia: Roman Catholic Diocese of Canarias (en) Itzuli
Bizitza
JaiotzaBabilafuente, 1554
Herrialdea Espainia
HeriotzaSalamanca1633ko apirilaren 4a (78/79 urte)
Hobiratze lekua 
Hezkuntza
HeziketaSalamancako Unibertsitatea
Colegio Mayor Santa Cruz (en) Itzuli
Sancti Spiritus Unibertsitatea
Hizkuntzakgaztelania
Jarduerak
Jardueraklegelaria eta apezpiku katolikoa
Enplegatzailea(k)Sancti Spiritus Unibertsitatea
Ideologia eta sinesmenak
ErlijioaErromatar Eliza Katolikoa

Antonio Corrionero Ruano (Babilafuente, c.1544Salamanca, 1633ko apirilaren 4a[1]) espainiar elizgizon eta legelaria izan zen.

Alfontso Corrioneroren eta Isabel Ruanoren semea, Salamancako behe-mobleziakoak, elizgizonen familia emankor batetik zetorren: osaba Antonio Almeriako gotzaina eta Trentoko Kontzilioko laguntzailea izan zen, anaia Juan Cataniako gotzaina eta anaia Alonso Medinako artzedianoa.[2] Salamancako Unibertsitatean zuzenbide zibil eta kanonikoa ikasi zuen, eta Oñatikoan graduatu zen bietatik. Bertan, kanonen katedra bat izan zuen hiru urtez; Valladolideko Santa Cruz Ikastetxe Nagusian bere prestakuntza handitu zuen, eta han ere katedraduna izan zen beste bederatzi urtez. Hueteko Mesedeetako monasterioan egonaldi labur bat egin ondoren,[3] Juan Fernández Vadillo Cuencako gotzainaren hornitzaile eta bikario nagusi izendatu zuten.[4]

Albako dukea zen Antonio Álvarez de Toledo Beaumonten aurkako prozesuan epaile gisa jardun izanak, zeinak Per Afán de Ribera Alcalako dukearen alaba Iñigo López de Mendoza Infantadoaren dukearekin ezkontzeko utzi baitzuen, epailetzan ondorengo igoerak egiteko bultzada eman zion. Granadako Errege Kantzelaritzaren, Valladolidekoaren, Medina del Campoko Ofizio Santuaren aholkulariaren eta Sevillako Graduen Errege Auzitegiaren presidentea izan zen hamaika urtez.[5] Filipe III.ak Kanarietako Elizbarrutiko gotzaindegiari aurkeztu zion 1614an,[6][4] eta handik Salamancakoari bidali zioten sei urte geroago.[7][8]

1633an hil zen, eta Salamancako katedral berrian berak sortutako Egiaren Andre Mariaren kaperan lurperatu zuten.[2]

Erreferentziak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo estekak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
Biografia
Gaztela eta Leon
Artikulu hau Gaztela eta Leongo biografia baten zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.