Antonio Meucci

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Antonio Meucci
Antonio Meucci.jpg
Bizitza
Izen osoa Antonio Santi Giuseppe Meucci
Jaiotza Florentzia1808ko apirilaren  13a
Herrialdea  Ameriketako Estatu Batuak
 Italiako Erresuma
Bizilekua Staten Island
Heriotza Staten Island1889ko urriaren  18a (81 urte)
Familia
Ezkontidea(k) unknown value
Hezkuntza
Heziketa Academy of Fine Arts, Florence Itzuli
Hizkuntzak italiera
Jarduerak
Jarduerak asmatzailea eta ingeniaria
Lan nabarmenak Telefono
Invention of the telephone Itzuli

Antonio Santi Giuseppe Meucci, Antonio Meucci gisa ezagunagoa (Florentzia, 1808ko apirilaren 13a - New York, 1889ko urriaren 18a) asmatzaile eta zientzialari italiarra izan zen. Berari zor diogu, beste gauza batzuen artean, teletrofonoa, gerora telefono gisa ezagun bihurtu zena. Urteetan Graham Bell kontsideratu izan bada ere telefonoaren asmatzailetzat, 2002an Estatu Batuetako Kongresuak ofizialki onartu zuen Antonio Meucci izan zela telefonoaren benetako asmatzailea[1].

Biografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Ingeniaritza kimikoa eta ingeniaritza industriala ikasi zituen Florentzian. 1834an Ester Mochirekin ezkondu zen eta 1835.ean, emaztea eta biek sorterria utzi eta Ameriketara emigratu zuten. Kuban egin zuten lehenbiziko geldialdia, eta, Habanara iritsi zenean Gran Teatro de Tacón antzokian hasi zen lanean. Habanan egindako urteetan, ura arazteko sistema bat asmatu zuen, eta baita galbanoplastia-teknika berri bat ere. 1950ean, antzokiko kontratua ez zioten berritu, eta Estatu Batuetara joatea erabaki zuten senar-emazteek. Staten Island-en (New Yorken) jarri ziren bizitzen.

Telefonoaren asmakuntza[aldatu | aldatu iturburu kodea]

1849an, Habanan, migrainak jotako gaixo bat artatzen zebilela mina arintzeko deskarga txikiak aplikatuz, honakoaz konturatu zen Meucci: soinu bibrazioak inpultso elektriko bihurtzeak ahotsa, eroale baten bitartez, distantzia luzeetara bidaltzea ahalbidetzen zuela. 50. hamarkadan zehar buru-belarri aritu zen New Yorken asmakuntza honetan lanean. 1854 inguruan, tailerretik etxeko logelara zioan prototipo bat instalatu zuen, artritis erreumatoidearen eraginez ohean elbarri zegoen emaztearekin komunikatu ahal izateko.Teletrofono deitu zion asmakizun hari. Baina hitzak ez ziren ongi ulertzen eta lanean jarraitu zuen.

1860an Antonio Meuccik jendaurrean erakutsi zuen teletrofonoa. Erakustaldian, kantari baten ahotsa distantzia handira transmititzea lortu zuen. Baina Meucciren egoera ekonomikoa prekarioa zen eta iruzur batzuk tarteko ondasunik gabe gelditu zen. Hala ere, buru-belarri aritu zen lanean bere asmakuntza nagusian, norbaitek bere ideia lapurtu zezakeela jakitun. 1871. urtean teletrofonoaren bertsio hobetua atera zuen baina patentea ordaintzeko 250 dolarrak biltzerik ez zuen lortu. Horren ordez, 10 dolar kostatzen zen patente-eskaria (patent caveat) egin zuen, 1871ko abenduaren 28an. Dokumentu hori behin-behineko patente modukoa zen, urtero berritu behar zena.

Teletrofonoa aurkeztu eta gutxira, Meuccik istripu larria izan zuen. Staten Islanden bizi zen, eta auzunea Manhattanekin lotzen zuen ferryaren galdarak eztanda egin zuenean, erredura larriak izan zituen. Zauriak sendatu bitartean Antonio Meuccik ez zuen diru-sarrerarik izan, eta gizarte laguntzari esker egin zuen aurrera. Baina hori ez zen nahikoa behin-behineko patentea berritu ahal izateko. 1874an ezin izan zituen ordaindu berritzeak balio zituen hamar dolarrak eta, horrenbestez, hiru urte lehenago lortutako eskubideak galdu zituen[2].

1876an Graham Bellek telefonoa patentatu zuela jakitean, haren aurkako borroka judizial sutsua hasi zuen Meuccik. Epaiketa haietako batean argitara atera zen Bellek ezkutuko akordio bat zuela Wester Union Telegraph Co.-rekin Bellen irabazien % 20 emateko. 1887an, beste epaiketa batean, Bell iruzurragatik kondenatu eta Meucciri arrazoia eman bazitzaion ere, ez zuen askotarako balio izan. Izan ere, Meuccik eskubide guztiak galduak zituen 1874az geroztik (patente-eskaria berritu ez zuenetik). 1889an, Meucciren heriotzarekin itxi zen kasua, eta Bellek aurrera egin zuen[3]. (erref. es wikipedia)

2002an, Estatu Batuetako Kongresuak ofizialki onartu zuen Antonio Meucci izan zela lehena telefonoaren asmatzailea.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Ikus gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]