Ate lerragarri
| Ate lerragarri | |
|---|---|
| atea | |
Ate lerragarria[1] gidarien gainean alde batera edo bestera lerratuz ireki edo ixten den atea da, orri batekoa nahiz bikoa.[2]
Eskuzkoak edo automatikoak- mugimendu-detektagailuak dituenak- daude, batez ere leku publikoetan edo jende asko biltzen den lekuetan. Sentsore horiek pertsonen hurbilketa detektatzen dute, eta atea automatikoki irekitzen dute.[3]
Historia
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Erromatarren etxeetan, I. mendekoak dira ate lerragarriak erabiltzeko probak. Oraindik ere ikus daitezke 79an suntsitutako Ponpeiako hondakinetan harkaitzetan zizelkatutako errailak.[4][5]
Erdi Aroan, ate lerragarriak ere erabili ziren gotorlekuetarako ate gisa, baina, kasu honetan, desplazamendu bertikaleko ate gisa.
Japonian shōji (japonieraz: 障子) diete eta bertako arkitektura tradizionalean tipikoak dira.[6]
Erabilerak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Etxe baten barruko ate gisa egon daitezke, etxea patio edo lorategi batekin bereizteko, edo altzari mota desberdinak irekitzeko, bereziki armairuak.
Badira erabilera automatikoko ate lerragarriak ere, merkataritza-guneetako, ospitaleetako, jatetxeetako, hoteletako, aireportuetako edo tren- eta metro-bagoietako sarreretan ikus daitezkeenak.
Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- ↑ Euskalterm: [Arkitektura Hiztegia] [2024]
- ↑ Euskalterm: [Zurgintza Hiztegia] [2021]
- ↑ Hochberg, Anette; Hafke, Jan-Henrik; Raab, Joachim. (2010). Open I Close: Windows, Doors, Gates, Loggias, Filters. Birkhäuser Verlag AG, 116 or..
- ↑ Moeller, Walter O.. (1976). The Wool Trade of Ancient Pompeii. , 47 or..
- ↑ Bulwer Lytton Baron Lytton, Edward. (1893). The Last Days of Pompeii. Estes and Lauriat.
- ↑ Larson, Brooke. (2019-8-16). «What are Shoji? Complete Guide to Japanese Paper Screens» Japan Objects.