Edukira joan

Atzapar (arkitektura)

Wikipedia, Entziklopedia askea
Atzaparra

Atzapar bat, arkitekturan, zutabeen oinarrian aurkitzen den apaingarri bat da.[1]

Oinarria zokalo karratu baten gainean duen zutabe zirkular bat kontuan hartuz, atzaparrak zutabearen eta zokaloaren arteko lotura indartzea du helburu. Batez ere Erdi Aroko arkitekturan aurki daiteke, XV. arte; zokalo karratua, berriz, zokalo ortogonal batek ordezkatzen du pixkanaka.

Antzinako arkitektura erromatarra

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Hauetaz ari da, beharbada, Plinio Porticus Octavia-ko Jupiter eta Junoren tenpluetako zutabeen oinarrietan zizelkatutako muskerraz eta igelaz hitz egitean; ezagutzen den lehen adibidea Dioklezianoren jauregia da, Spliten dagoena.

Lan erromanikoan, adibiderik zaharrenak kriptan dauden oinarrietan daude, eta haietan hainbat forma konbentzional hartzen zituzten. Hala ere, begi-bistatik hurbil egonik, atzaparra laster garatu zen hostoen apaingarri landuan, eta, XIII. mendeko lan frantsesean eta ingelesaren hasieran edertasun handikoa dena; batzuetan, atzaparrak animalia zoragarri baten itxura hartzen du, grifo batena, adibidez.

Erreferentziak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo estekak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]