Bakartasun

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Bakardade une bat.

Bakartasuna edo bakardadea pertsona batek duen hutsune-sentimendu edo emozioa da, beste pertsonen afektibitatea ez sentitzeagatik sortzen dena. Besteak beste, gizarte-bazterketa egoera batengatik, familia arazoengatik edo bikote harreman bat hausteagatik sentitu daiteke bakartasuna. Nahi gabeko egoera izaten da eta tristura, depresioa eta bestelako arazo psikikoak eragin ditzake. Pertsonak berak bilatzen duen egoera ere izan daiteke, arrazoi erlijiosoengatik (mistizismoaren bila, alegia) edo besterik gabe gizartetik aldendu nahi duelako.

Bakartasuna eta gizarte-isolaketa[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Bakartasuna gizarte-isolaketarengandik bereizi oi da. Lehenengoa, nahi gabeko egoera bat da, harreman falta edo hauen kalitate eskasak sortutakoa eta pertsonan sentimendu negatiboa eragiten duena, bizitza-kalitatean inpaktu negatiboa daukana[1]. Gizarte-isolaketa aldiz, objetiboki harreman gabeziari deitzen zaio eta hau, bilatutako egoera bat izan daiteke[2].  

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1.   Gierveld, Jenny de Jong (1998-02) «A review of loneliness: concept and definitions, determinants and consequences» Reviews in Clinical Gerontology (1): 73–80 doi:10.1017/s0959259898008090 ISSN 0959-2598 . Noiz kontsultatua: 2019-01-12 .
  2.   Dickens, Andy P; Richards, Suzanne H; Greaves, Colin J; Campbell, John L (2011-08-15) «Interventions targeting social isolation in older people: a systematic review» BMC Public Health (1) doi:10.1186/1471-2458-11-647 ISSN 1471-2458 . Noiz kontsultatua: 2019-01-12 .


Zirriborro Artikulu hau zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.