Balalaika

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Balalaika (Lehena)

Balalaika (errusieraz: балалa´йка) harizko musika tresna da, lautearen familiakoa, errusiar jatorria duena. Hiruki formako gorputza du, ia laua, erresonantzia aho txiki batekin goialdeko ertzetik gertu, masta luze bat eta metalezkoak edo tripazkoak izan daitezkeen hiru hari, hatzekin jotzen direnak (batzuetan larruzko plektro bat erabiltzen da metalezko harientzako).

Sei tamainatan eraikitzen da, piccolotik kontrabaxura, eta XVIII. mendean garatu zen antzekoa den domra edo dombra siberiar eta Erdialdeko Asiatarretik. Harietako bi soinu berean afinatzen dira, eta bestea laudun distantzia batera; adibidez, balalaikarik garrantzitsuena, soprano edo lehena, mi4, mi4 eta la4an afinatzen da.

Tamainak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  • Piccoloa
  • Lehena
  • Bigarrena
  • Kontraltoa
  • Baxua
  • Kontrabaxua

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]