Bankomizina

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search
Bankomizina
Vancomycin.png

Bankomizinaren egitura kimikoa
Datu klinikoak
Legezko egoera
?
Bideak Ahotik, zain barneko bidetik
Datu farmakozinetikoak
Metabolismoa Aldaketarik gabe iraitzia
Batez besteko bizitza 4-11 ordu (helduak)
Iraizpena giltzurrunetik
Identifikatzaileak
CAS zenbakia 1404-90-6
ATC kodea A07AA09
PubChem CID 14969
DrugBank DB00512
ChEBI CHEBI:28001 eta CHEBI:49941
Datu kimikoak
Formula C₆₆H₇₅Cl₂N₉O₂₄
Masa mol. 1449.3 g.mol-1


Bankomizina glukopeptidoen familiako antibiotikoa da, Amycolatopsis orientalis bakterioak era naturalean ekoizten duena. Beste antibiotiko batzuen antzera (penizilina, zefalosporina, bazitrazina...) bakterioen zelula hormaren sintesia oztopatzen du: zelula hormarik gabe bakterioek shock osmotikoa pairatzen dute eta laster hiltzen dira.

Bakterio Gram positiboen aurka eraginkorra da bankomizina. Gram negatiboen aurrean, aldiz, bere jarduera hutsaren hurrengoa da.

Zain-barneko bidetik erabili ohi da, aho-bidetik ez baita ongi xurgatzen. Salbuespen bakarra heste-traktuko infekzio batzuen tratamenduan dago, kasu hauetan antibiotikoa aho-bidetik hartu behar baita.

Bankomizinak eragin toxikoa izan dezake giltzurrunetan eta belarrietan. Klinikan beste antibioekiko erresistenteak diren Staphylococcus aureus anduien aurka erabiltzen da, askotan mikrobio horren aurkako botikarik onena izanik. Streptococcus pyogenes, Streptococcus pneumoniae, enterokoko batzuk eta Clostridium difficile (kolitis pseudomenbranosoaren eragilea) dira bankomizinaren aurrean oso sentikorrak diren beste patogeno batzuk.

Penizilinari alergia diotenei bankomizina ere ematen zaie zenbait kasutan.

Erabilerak[aldatu | aldatu iturburu kodea]