Bentzilpenizilina
| Bentzilpenizilina | |
|---|---|
| Formula kimikoa | C16H18N2O4S |
| SMILES kanonikoa | 2D eredua |
| SMILES isomerikoa | CC1([C@@H](N2[C@H](S1)[C@@H](C2=O)NC(=O)CC3=CC=CC=C3)C(=O)O)C |
| MolView | 3D eredua |
| Konposizioa | Nitrogeno, oxigeno eta karbono |
| Mota | [[(2S,6R)-3,3-Dimethyl-7-oxo-6-(2-phenylacetamido)-4-thia-1-aza-bicyclo[3.2.0]heptane-2-carboxylic acid|(2S,6R)-3,3-Dimethyl-7-oxo-6-(2-phenylacetamido)-4-thia-1-aza-bicyclo[3.2.0]heptane-2-carboxylic acid]] (en) |
| Estereoisomeroa | [[(2S,5S,6R)-3,3-dimethyl-7-oxo-6-[(1-oxo-2-phenylethyl)amino]-4-thia-1-azabicyclo[3.2.0]heptane-2-carboxylic acid|(2S,5S,6R)-3,3-dimethyl-7-oxo-6-[(1-oxo-2-phenylethyl)amino]-4-thia-1-azabicyclo[3.2.0]heptane-2-carboxylic acid]] (en) |
| Masa molekularra | 334,099 Da |
| Erabilera | |
| Konposatu aktiboa | Pfizerpen (en) |
| Tratatzen du | gonorrea, Difteria, Aktinomikosi, staphylococcal septicemia (en) |
| Haurdunaldia | Australian pregnancy category A (en) |
| Rola | Bakterio-kontrako, WHO farmako esentzial, Penizilina eta Bakterizida |
| Identifikatzaileak | |
| InChlKey | JGSARLDLIJGVTE-MBNYWOFBSA-N |
| CAS zenbakia | 61-33-6 |
| ChemSpider | 5693 |
| PubChem | 5904 |
| Reaxys | 44740 |
| Gmelin | 18208 |
| ChEBI | 781913 |
| ChEMBL | CHEMBL29 |
| ZVG | 31520 |
| EC zenbakia | 200-506-3 |
| ECHA | 100.000.461 |
| MeSH | D010400 |
| RxNorm | 7980 |
| Human Metabolome Database | HMDB0015186 |
| UNII | Q42T66VG0C |
| NDF-RT | N0000145828 |
| KEGG | D02336 |
| PDB Ligand | PNN |
Bentzilpenizilina edo G penizilina konposatu organikoa da, C6H4(CH3)(NO2) formula duena, penizilien klasekoa. Solido amorfo zuria da. Uretan praktikan disolbaeziena da, disolbagarria metanoletan, bentzenotan eta kloroformotan. Narritagarria da[1].
Prestakuntza
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Penicillium chrysogenum-en hartziduraren bidez lortzen sa bentzilpenizilina[2].
Erabilera
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Bentzilpenizilina antibiotiko gisa bakterioek eragindako infekzioak tratatzeko usatzen da, adibidez, pneumonia, estreptokokoek eragindako faringitisa, sifilisa, difteria, mionekrosia, leptospirosia, zelulitisa eta tetanosa. Ez da lehen aukera izaten pneumokokoek eragindako menigitisa tratzekoa. Normalean giharrean edo odol-zainetan injektatuz hartzen da sodio-, edo potasio-gatz edo bentzilpenizilina bentzatina moduan[3].
Bentzilpenizilina Munduko Osasun Erakundearen sendagai ezinbestekoen zerrendan dago[4].
Albo-ondorioak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Bentzilpenizilinaren albo-ondorioen artean hauek azpimarra daitezke: urtikaria, edema angioneurotikoa, asma-krisia, shock anafilaktikoa, erupzioak, sukarra, leukopenia eta anemia hemolitikoa[5].
Gainera, bentzilpenizilina larruazalaren narritatzaile potentziala da eta arnastuz gero arnasteko zailtasunak eragin ditzake[2].
Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- ↑ (Ingelesez) PubChem. «Penicillin G» pubchem.ncbi.nlm.nih.gov (kontsulta data: 2025-04-10).
- 1 2 (Ingelesez) «Benzylpenicillin» American Chemical Society (kontsulta data: 2025-04-10).
- ↑ (Ingelesez) Organization, World Health; Stuart, Marc C.; Kouimtzi, Maria; Hill, Suzanne. (2009). WHO model formulary 2008. World Health Organization ISBN 978-92-4-154765-9. (kontsulta data: 2025-04-10).
- ↑ (Ingelesez) Organization, World Health. (2019). World Health Organization model list of essential medicines: 21st list 2019. (kontsulta data: 2025-04-10).
- ↑ «★ Bencilpenicilina 🥇» www.vademecum.es (kontsulta data: 2025-04-10).