Edukira joan

«Elkarrekintza nuklear ahul»: berrikuspenen arteko aldeak

t
t (Testuaren orrazketa batzuk egin ditut.)
Hala ere, teoria horrek CP simetriaren kontserbazioa ahalbidetzen du. CP simetria bi simetria motaren konbinazioa da: P simetria (ispilu-inbertsioa) eta C simetria (partikula-antipartikula trukatzea). Baina ezusteko berri bat izan zuten fisikariek 1964. urtean. [[James Cronin]]-ek eta Val Fitch-ek kaoi baten desintegrazioa burutu zutenean, argi ikusi zen CP simetria apurtu egin zitekeela. Horri esker Nobel Saria irabazi zuten 1980an.
=== Elkarrekintza ahula azaltzeko teoria bateratua ===
Simetria-hausturaren aurkikuntzak areagotu egin zuen arlo horretako ikerkuntza teorikoa eta [[Richard Feynman]] (1918-1988) eta [[Murray Gell-Mann]]-en (1929-2019) bultzadarekin bi hamarkadatan zehar proposamenak egin ziren Fermiren teoria aldatzeko.  Azkenean, urte horietan eginiko lanaren emaitza modura, 1968an [[Sheldon Lee Glashow]] (1932), [[Abdus Salam]] (1926-1996) eta [[Steven Weinberg]] (1933) lankideek [[Elkarrekintza elektromagnetiko|indar elektromagnetikoaren]] eta elkarrekintza ahularen teoriak bateratu zituzten. <gallery modeheights="packed-overlay200" heightswidths="200250">
Fitxategi:Steven weinberg 2010.jpg| [[Steven Weinberg]]
Fitxategi:Sheldon Glashow at Harvard cropped.jpg|Sheldon Glashow
Fitxategi:Professor Abdus Salam.gif|Abdus Salam
1.162

edits