Edukira joan

«Ezkonsari»: berrikuspenen arteko aldeak

138 bytes added ,  Duela 2 urte
t
ez dago edizio laburpenik
t (geh)
tNo edit summary
[[Gipuzkoa]]n ondarea seme edo alaba bakar bati transmititzea eskualdatzea funtsezkoa zenez, gainontzekoek "legitima" edo [[seniparte]] bat jasotzen zuten, askotan alabei dote edo ezkonsari moduan ematen zitzaiena.<ref>{{erreferentzia|aldizkaria=Euskonews|izenburua=Emakumeen eginkizunak Gipuzkoako oinordetza sisteman XVI-XVIII. mendeetan|izena= Oihane |abizena= Oliveri Korta|url=http://www.euskonews.com/0151zbk/gaia15101eu.html}}</ref> Euskal baserrietan, neska nerabea goiz hasten zen ezkonsaria prestatzen: [[Maindire|izarak]], mantak, mahai zapiak eta etxeko oihalezko beste hornigai batzuk.
 
Neska gaztea ordu luzetan aritzen zen lanean, baina beste emakumezko senitarteko batzuen laguntza izaten zuen, hala nola mojak, alargunak, ezkongabeak edo ahizpak. Oihal horiek ontzeko, [[Liho|lihoa]] eta [[Artile|artilea]] erabiltzen zen, Euskal Herrian ohikoak izaten ziren materialak. Laguntza horregatik, laguntzaileeketa diru[[kutxa]] ordaindotore batbatean eskurabiltzen ziren, zezaketenezkontzarako.
 
Lanordu luze horietan, emakumeekirun eta ehuntzen zuten [[ehungailu]] eta [[Goru|goruen]] bidez, besteak beste. Emakumeek kantatu egiten zuten, baita ipuin, elezahar, igarkizun eta esaera zaharrak kontatu ere. Ondorioz, tradizioaren transmisiorako faktore garrantzitsua zen. Laguntza horregatik, laguntzaileek diru ordain bat eskuratu ohi zuten.
 
== Erreferentziak ==