Bero-dilatazio

Wikipedia, Entziklopedia askea
Jump to navigation Jump to search

Bero-dilatazio edo dilatazio termikoa beroaren eraginez gorputzaren bolumena handitzea da[1]. Substantzia gehienen bolumena handitu egiten da, hau da, substantziak dilatatu egiten dira, tenperatura handitzen zaienean. Eta alderantziz, uzkurtu egiten dira hoztean, txikitu egiten zaie bolumena.

Likidoetan eta, batez ere, gasetan, dilatazioa oso gertaera nabarmena izaten da, baina kontu izan gauza bera gertatzen zaiela solidoei ere, nahiz eta guk ez diogun horri hain erraz antzematen. Solidoen dilatazioagatik, hain zuzen, zabalkuntza-junturak (dilatazio-junturak) izaten dituzte etxeek, errepideek eta zubiek, eguraldi beroa denean ez pitzatzeko.

Dilatazioaren aplikazio praktikoenetako bat termometroa da.

Normalean, materia, berotzen denean, dilatatu egiten da. Bada, hala ere, kasu berezi bat: urarena. Ura, hoztuz gero, izoztu egiten da, eta egoera-aldaketa horretan ura solido bihurtzean sortzen den jelak bolumen handiagoa du hasierako urak baino. hori dela eta, ez da komeni hotz handiko gauetan iturriak erabat ixtea, ur-zirrikitu bat uztea komeni izaten da, jelaren presioaren eraginez hodiak leher ez daitezen.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Wikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Bero-dilatazio Aldatu lotura Wikidatan


Fisika Artikulu hau fisikari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.