Berun tetraoxido

Wikipedia, Entziklopedia askea
Berun tetraoxido
Red lead.jpg
Formula kimikoa O4Pb3
SMILES kanonikoa [PbO[Pb]12O[Pb]O2&zoom=2.0&annotate=none 2D eredua]
InChl 3D eredua
Osatuta oxigeno eta berun
Masa molekularra 685,907428 u
Arriskuak
NFPA 704
NFPA 704.svg
0
3
0
Identifikatzaileak
InChlKey XMFOQHDPRMAJNU-UHFFFAOYSA-N
CAS zenbakia 1314-41-6
ChemSpider 21169908 eta 17215624
PubChem 16685188
NBE zenbakia 1479
ZVG 1240
EC zenbakia 215-235-6
ECHA 100.013.851
UNII A4G39L7HN2

Berun tetraoxido, minioa edo berun gorria berunezko oxido bat da, kolore gorrikoa. Bere izen arrunta latinetik dator, Miño ibaitik datorrela adieraziz, bertatik atera zelako lehen aldiz.

Minioa askotan erabiltzen zen Erdi Aroan kodizeak margotzeko eta hortik dator miniatura izena.

Ezaugarri kimikoak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kimikoki minioa Beruna da bere tetraoxido egituran: Pb3O4 edo 2PbO·PbO2. 500 °Cko fusio tenperatura du eta berun oxido (II) eta oxigenoan deskonposatzen da.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]