Bitigar hirukolore

Wikipedia, Entziklopedia askea
Bitigar hirukolorea
Tricholoma elytroides+compactus-Icon-Mycol.-Tab-84.jpg
Sailkapen zientifikoa
ErreinuaFungi
KlaseaAgaricomycetes
OrdenaAgaricales
FamiliaTricholomataceae
GeneroaLeucopaxillus
Espeziea Leucopaxillus tricolor
Kühner, 1926

Bitigar hirukolorea (Leucopaxillus tricolor) Tricholomataceae familiako onddo espezie bat da.[1]

Jangarria da, baina ez du balio gastronomikorik.

Sinonimoa: Leucopaxillus compactus

Deskribapena[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kapela: 6 eta 20 cm bitarteko diametrokoa, adinaren arabera, oso haragitsua, ganbila ertz biribilduekin, gainazal lehorrekoa eta azkenean zuntz-itxurakoa eta arrosa-larru kolorekoa edo marroi-arrosa kolorekoa, ertzak pruinadunak eta krema-sufre kolorea izaten dute.

Orriak: Ez oso dekurrenteak, Itsatsiak, ia eskotatuak Tricholoma-enak bezala, estu, ugariak, hori-sufre kolore samarrekoak, ilundu egiten dira adinean aurrera egin ahala berotan lehortutako ale batzuk.

Orri dekurrenteak: Hanka ukitzeaz gain, beherantz jarraitzen duten orriak.

Orri Eskotatuak: Oinera iritsi baino lehentxeago eskote txiki bat duten orriak.

Hanka: Laburra, masiboa, lodixeagoa oinarrian, zurixka-krema kolorekoa, baina oinarrian hori-sufre kolorekoa.

Haragia: Trinkoa eta gogorra, zuria, belar moztu berriaren usain leuna du eta zapore gozoa.[2]

Etimologia: Leucopaxillus terminoa grekozko "leucos" hitzetik dator eta zuria esan nahi du. Bere koloreagatik. Tricolor epitetoa berriz latinetik dator, hiru kolore esan nahi duen "tricolor" hitzetik. Koloretsua delako.

Jangarritasuna[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Jangarria da.[3]

Nahasketa arruskua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Tricholoma acerbum delakoaren antzekoa da, baina Leucopaxillus tricolor espeziearen orriak koloretsuagoak dira, ez du malutarik oinaren goiko aldean eta haragia ez da mikatza.

Sasoia eta lekua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Udan eta udazkenean basoetan agertzen da, batez ere pagoen eta haritzen basoetan.[4]

Banaketa eremua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Europa.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Zuzendaria Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza
    Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, 2012ko Abendua, A.D.E.V.E, Argazkiak:Fernando Pedro Pérez, Maite Legarra, Xabier Leizaola, Jon Urkijo, Nerea Aurtenetxe.
  2. (Gaztelaniaz) Lotina, Roberto. (1985). Mil setas ibericas. Diputacion foral de vizcaya, 327 or. ISBN 84-505-1806-7..
  3. (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno.. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 301 or. ISBN 84-282-0253-6 (T.I). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
  4. (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 162 or. ISBN 84-282-0865-4..

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]