Edukira joan

Bizileku-baimen

Wikipedia, Entziklopedia askea
Britainiar bizileku-txartela

Bizileku-baimena[1] edo bizileku-txartela[2] estatu batek atzerritar bati bertan bizilekua legez hartzeko ematen dion baimena da.[1] Atzerritar batek bizileku-titulua duenez, ez zaio nortasun-agiri nazionalik ematen, baizik eta beste dokumentu alternatibo bat, datu pertsonalak, nortasun-zenbakia (edo atzerritarraren zenbakia), egoitza-tituluaren mota eta baliozkotasuna jasotzen dituena, besteak beste.[3]

Gaur egun, bizileku-txartelak nortasun-agiri elektroniko moduan ematen dira, hau da, txartel adimendunak argazkiekin eta segurtasun-mekanismoekin, eta askotan biometrikoak edo identifikazio-txip bat izaten dute. Normalean, txartel horiek harrerako herrialdeko herritarren nortasun-agiriarenak ez bezalako diseinua izaten dute, eta beste agintari batzuek ematen dituzte (normalean, atzerritartasun-ministerioak edo -bulegoek). Hala ere, herrialde batzuetan diseinua bera da, edo oso antzekoa, eta autoritate arduraduna bera da (normalean, barne ministerioa).[4]

Bizileku-baimenaren terminoa ere ohikoa da herrialde askotan. Hala ere, horren esanahia aldatu egin daiteke agintari eskudunak dagokion izapidearen ondoren emandako hasierako dokumentuaren (paperean edo digitalean) eta bizilekurako eskubidea ematen duenaren artean (eta lehen aldiz atzerritarraren nortasun-zenbakia jaso ohi du). Dokumentu horretatik aurrera titularraren txartela eska daiteke, eta beste batzuetan, berriz, bizileku-txartelari berari egiten dio erreferentzia.

Nahiz eta gaur egun herrialde gehienek horrelako egoiliar agiriak ematen dituzten, oraindik ere herrialde batzuek adierazten dute pasaportean egoiliar izaera — baita egoiliar iraunkorren kasuan ere —, eta pasaportea titularraren nortasun- eta bizileku-agiria da ondorio guztietarako.[5] Era berean, bizileku-agiri batek, nahiz eta txartel adimentsu gisa eman, eramailearen legezko egoera baino ez du egiaztatzen askotan, eta, ondorio ofizialetarako (administrazio-prozedurak, barne-bidaiak, etab.), pasaportea eskura izatea eskatzen du (hori da Europar Batasuneko herrialdeen kasua).

Erreferentziak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
  1. a b Euskalterm: [Europako Tratatuak Hiztegia] [2014]
  2. Euskalterm: [Hiztegi terminologikoa] [2010]
  3. (Ingelesez) Scannell, Rick; Walsh, John. (2012). Free movement of persons in the enlarged European Union. (2. argitaraldia) Sweet & Maxwell ISBN 978-0-414-02307-9. OCLC .793213326.
  4. (Ingelesez) Israeli Permanent Residence Cancellation - Cohen, Decker, Pex, Brosh. .
  5. (Ingelesez) «Differences between Resident Visa and Permanent Resident Visa in New Zealand» All Immigration matters, including temporary, visitor, work, SMC, investor and residency visas: Immigration Trust - Immigration Law Expert in Auckland, Wellington, and ChristChurch, New Zealand.

Kanpo estekak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]