Bolbizio hori

Wikipedia, Entziklopedia askea
Bolbizio horia
Goldmistpilze2.jpg
Sailkapen zientifikoa
ErreinuaFungi
KlaseaAgaricomycetes
OrdenaAgaricales
FamiliaBolbitiaceae
GeneroaBolbitius
Espeziea Bolbitius vitellinus
Fr., 1838

Bolbizio horia (Bolbitius vitellinus) Bolbitiaceae familiako onddo espezie bat da.[1]

Ez da erabiltzen sukaldean, haragi urtsua eta urria duelako.

Deskribapena[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kapela: 1 eta 5 cm bitarteko diametrokoa. Likatsua, hori-sufre kolore bizikoa, hori-arrautza gorringo kolorekoa, ertzean zurbilagoa; arrautzaren edo ezkurraren formakoa, gero kanpai itxurakoa, azkenean zabaldu egiten da. Mintzezko ertza eta gogor ildaskatua.

Orriak: Libreak, estu, hasieran zurixkak, gero okre kolorekoak.

Orri libreak: Oinera hurbiltzen diren orriak, baina ukitzen ez diotenak.

Hanka: 5 eta 10 cm bitarteko altuerakoa eta 2 eta 5 mm-ko diametrokoa, zurixka edo horixka, irintsua, mehea eta hauskorra.

Haragia: Oso mehea, hauskorra, usain eta zapore nabarmenik gabea.[2]

Etimologia: Bolbitius terminoa latinetik dator, idi-simaurraren, esan nahi duen "Bolbitius" hitzetik. Bere hazkuntza-giroa dela eta. Vitellinus epitetoa ere latinetik dator, arrautza-gorringoa esan nahi duen "vitellus" hitzetik. Bere koloreagatik.

Jangarritasuna[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Sukaldaritzarako baliorik gabea.[3]

Nahasketa arriskua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Zaila da antzeko beste espezie batekin nahastea.[4]

Sasoia eta lekua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Udaberrian eta udazkenean. Ondo ongarritutako belarretan edo gorozki degradatuetan.[5]

Banaketa eremua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Amerika, Europa, Zeelanda Berria.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Zuzendaria Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza
    Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, 2012ko Abendua, A.D.E.V.E, Argazkiak:Fernando Pedro Pérez, Maite Legarra, Xabier Leizaola, Jon Urkijo, Nerea Aurtenetxe.
  2. (Gaztelaniaz) Mendaza, Ramon, Diaz, Guillermo. (1987). Guia fotografica y descriptiva 800 especies a todo color. Iberduero, 392 or. ISBN 84-404-0530-8..
  3. (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 97 or. ISBN 84-282-0253-6 (T.I). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
  4. (Gaztelaniaz) Palazon Lozano Fernando. (2006). Setas para todos. Jose Luis Añanos Echo Editorial Pirineo, 496 or. ISBN 84-87997-86-4..
  5. (Gaztelaniaz) Palacios Quintano Daniel. (2014). Disfrutando con las setas. Leitzaran, Grafikak S.L. Andoain, Gipuzkoa, 338 or. ISBN 978-84-617-0196-4..

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]