Christiane Taubira

Wikipedia, Entziklopedia askea
Hona jauzi: nabigazioa, Bilatu
Christiane Taubira
Christiane Taubira par Claude Truong-Ngoc juin 2013.jpg
Minister of Justice

2012ko maiatzak 16 - 2016ko urtarrilak 27
Michel Mercier - Jean-Jacques Urvoas
Frantziako Nazio Biltzarreko kidea

2007ko ekainak 20 - 2012ko ekainak 16
Barrutia: French Guiana's 1st constituency
Frantziako Nazio Biltzarreko kidea

2002ko ekainak 19 - 2007ko ekainak 19
Barrutia: French Guiana's 1st constituency
Frantziako Nazio Biltzarreko kidea

1997ko ekainak 12 - 2002ko ekainak 18
Barrutia: French Guiana's 1st constituency
Frantziako Nazio Biltzarreko kidea

1993ko apirilak 2 - 1997ko apirilak 21
Barrutia: French Guiana's 1st constituency
eskualde-kontseilari


Europarlamentaria

Bizitza
Jaiotza Cayenne1952ko otsailaren 2a (65 urte)
Herrialdea  Frantzia
Bizilekua Guyana Frantsesa
Lehen hizkuntza frantsesa
Hezkuntza
Heziketa Panthéon-Assas University
Paris-Sorbonne University
Pierre eta Marie Curie Unibertsitatea
Hizkuntzak frantsesa
Jarduerak
Jarduerak politikaria eta ekonomialaria
Lantokia(k) Estrasburgo eta Brusela
Sinesmenak eta ideologia
Erlijioa katolizismoa
Alderdi politikoa Walwari

Christiane Taubira (Cayenne, Frantziar Guiana, 1952ko otsailaren 2a - ) Frantziako politikaria da.

Bere bizitza politikoa independentismoan hasi zuen, Walwari alderdi politiko guianarra sortuz. 1993tik 2002ra Guyanako lehen zirkunskripzioan diputatu izan zen. Bere eraginez esklabutza gizateriaren aurkako krimen izendatzeko legea abiatu zen.

Ezkerreko Alderdi Erradikalarekin aurkeztu zen 2002ko hauteskunde presidentzialetan, baina 13. geratu zen lehen itzulian, botoen %2,32a lortuz.

2012ko maiatzaren 16tik 2016ko urtarrilaren 27ra Frantziako Justizia Ministroa izan da, Jean-Marc Ayrault I eta Jean-Marc Ayrault II gobernuetan, eta ondoren Manuel Valls I eta Manuel Valls II gobernuetan. Ministro zelarik sexu berekoen arteko ezkontza erregulatzeko legea onartu zen. Euskal presoak Euskal Herrira hurbiltzearen alde agertu zen.[1]

Ezkerreko alderdiek begi onez ikusi dute bere ekinbidea, baina oposizioak politika oso lasaia zuela salatu zuen.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]