Klitozibe zolalodi

Wikipedia, Entziklopedia askea
Clitocybe clavipes» orritik birbideratua)
Klitozibe zolalodia
Clitocybe.clavipes2.-.lindsey.jpg
Sailkapen zientifikoa
ErreinuaFungi
KlaseaAgaricomycetes
OrdenaAgaricales
FamiliaTricholomataceae
GeneroaClitocybe
Espeziea Clitocybe clavipes
P.Kumm., 1871

Klitozibe zolalodia (Clitocybe clavipes) Tricholomataceae familiako onddo espezie bat da.[1]

Jan daiteke, baina edari alkoholdunekin batera janez gero, Coprinus atramentarius delakoak sortzen duen sindrome toxiko bera eragin dezake.

Deskribapena[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kapela: 4 eta 6 cm arteko diametrokoa, mamitsua; gris iluna, ertza argiagoa du, ia zuria, orritxoek markatuta; ganbila, gero laua, sarritan titi batekin; zahartzean, erdigunean harrotu egiten da. Gainazal leuna, eguraldi hezean, zeta antzekoa, lehorra dagoenean.

Orriak: Kremak edo horixkak, estu, orritxo askorekin, nahiko lodiak, estuak eta oso dekurrenteak.

Orri dekurrenteak: Hanka ukitzeaz gain beherantz jarraitzen duten orriak.

Hanka: 4 - 7 x 0,5 - 0,8 cm-koa, kapelaren kolorekoa, borra formakoa, biguna, harroa, mizelio zuriaren hondarrak izaten ditu oinarrian.

Haragia: Harroa, biguna, samurra; zurixka, orri krema-horiekin kontrastea egiten duena. Eguraldi hezean kotoiaren antzera hezetasuna xurgatu egiten du, eta estutzean ura botatzen du.[2]

Etimologia: Clitocybe hitza grekotik dator, burua esan nahi du, kapelaren formagatik. Clavipes epitetoa berriz latinetik dator, oina borra itxuran esan nahi duen "clavipes" hitzetik. Oinaren formagatik.

Jangarritasuna[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Jangarria, baina sukaldaritzarako balio gutxikoa. Haragi harroegia eta txepela.[3]

Nahasketa arriskua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Clitocybe gibba eta Lepista nebularis delakoekin.[4]

Sasoia eta lekua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Udan eta udazkenean, erretxinadun basoetan eta hostogalkorretan.[5]

Banaketa eremua[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Europa, Ipar Amerika, Erdialdeko Amerika, Asiako iparraldea.

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Zuzendaria Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza
    Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, 2012ko Abendua, A.D.E.V.E, Argazkiak:Fernando Pedro Pérez, Maite Legarra, Xabier Leizaola, Jon Urkijo, Nerea Aurtenetxe.
  2. (Gaztelaniaz) Mendaza, Ramon, Diaz, Guillermo. (1987). Guia fotografica y descriptiva 800 especies a todo color. Iberduero, 152 or. ISBN 84-404-0530-8..
  3. (Gaztelaniaz) Palacios Quintano Daniel. (2014). Disfrutando con las setas. Leitzaran, Grafikak S.L. Andoain, Gipuzkoa, 208 or. ISBN 978-84-617-0196-4..
  4. (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa.. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 341 or. ISBN 84-282-0253-6 (T.I). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
  5. (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 134 or. ISBN 84-282-0865-4..

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]