Collegio del Cambioko Peruginoren freskoak

Wikipedia, Entziklopedia askea
Collegio del Cambioko Peruginoren freskoak
Pietro Perugino - View of the Sala di Udienza - WGA17225.jpg
Jatorria
SortzaileaIl Perugino
Sorrera-urtea1500
Ezaugarriak
Genero artistikoamargolaritza mitologikoa, margolaritza erlijiosoa eta Umbrian school (en) Itzuli
Deskribapena
Kokapena
LekuaCollegio del Cambio (en) Itzuli
Epaimahaiaren bankura begira ikusten dena.
Kontrako alderanzko ikuspegia.
Ganga eta sabaia.
Peruginoren autorretratua, koadro faltsuan sartua.

Collegio del Cambioko freskoak, Pietro Peruginok bere jaioterrian, Perugian, osatutako margolan multzo ikusgarri bat da, Sala delle Udienze del Collegio del Cambio delako gela apaintzen duena. Trukearen Kolegioa edo Collegio del Cambio delakoa, hiriko moneta-trukatzaileen korporazioa zen, eta bertako gela honetan egiten zituen udienze edo bilkurak. Quattrocentoko eta Umbriako eskolako azken urteetako pintura italiarraren gailurretako bat lortu zuen Peruginok.

Historia[aldatu | aldatu iturburu kodea]

1496an, Collegioak bere pintura-dekorazioa Peruginori enkargatzea erabaki zuen. Perugino bere ibilbideko gailurrean zegoen eta 1498 eta 1500 bitartean egin zuen lan fresko horietan. 1507ko ekainaren 11n urrezko 350 dukat ordaindu zizkioten.

Lanean ari zela, Andrea d'Assisi eta Rafael Sanzio bezalako ikasleek lagundu zioten, azken honi Indarraren alegoria eta Salomonen aurpegia egozten zaizkiolarik.

Programa ikonografikoa[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Programa ikonografikoa homogeneoa da eta gainerako dekorazioarekin integratuta dago, groteskoen lehen adibideetako bat barne. Gaia Francesco Maturanzio humanistak erabaki zuen: jakintza paganoaren eta jakintza kristauaren arteko komunztadura, bertuteen bidez. Antzinateko bertute kardinalen, jakintsuen eta heroien azpian; dohain teologalen azpian, Aita Betierekoa aingeru artean, inguruan dituelarik profetak, Sibilak (itxaropenaren adierazgarri), Transfigurazioa (fedea) eta Natibitatea (karitatea). Gangan, jainko paganoen bidez irudikatutako planetak. Pilare batean, Katonen irudia jakinduriaren sinbolo gisa. Inspirazio gisa, Florentziako Palazzo Vecchioko Dei Gigli aretoko "gizon ospetsuak" hartu ziren, Domenico Ghirlandaio-ren (1481-1485) eta Folignoko Palazzo Trinciko freskoak.[1]

Freskoen eszenak eta xehetasunak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]

  1. Theodor Mommsen, "Petrarch and the Decoration of the Sala Virorum Illustrium in Padua". The Art Bulletin. Vol. 34, No. 2., 1952. fuente citada en it:Palazzo Trinci

Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]