Edukira joan

Deixi

Wikipedia, Entziklopedia askea

Semantikan, deixia esanahia izateko testuingurua behar duen adierazpena da; adibidez, hau, hi, hango, gaur, iaz, hementxe... Deixiari dagokion adierazpen, aipamen edo testuinguru bati buruz deiktikoa dela esaten da. Etimologikoki, antzinako grezieratik dator: δεῖξις (deixis), "erakusketa", latinez apellatio.

Xabier Altzibarrek horrela dio Literatura Terminoen Hiztegian: "Hizkuntzalaritzan denbora eta lekua erakusteko erabiltzen diren osagaiak mintzabide eta mintzatze mota guztietan erabiltzen dira, hiztuna eta entzulea denbora eta leku batean edo bestean gertatzen direnez. Maizenik erabiltzen diren hizkuntz elementuak izenordainak (ni, gu, hi, zu...), erakusleak (hau, hori, haiekin, horientzat...), aditz formak (dakit, dakizkigu, eman nizkizuen, zatozkidate...), denbora eta leku aditzondoak dira (orain, arestian, handik, honaino, aurten, herenegun...). Literaturan, bereziki teatroan erabiltzen da; halaber, esaterako, deskripzioan"[1].

Erreferentziak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
  1. Literatura Terminoen Hiztegia, Bilbo: Euskaltzaindia, 2008, 147 or.

Kanpo estekak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
Hizkuntzalaritza Artikulu hau hizkuntzalaritzari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.