Dialektika

Wikipedia(e)tik
Hona jo: nabigazioa, Bilatu
Platon eta Aristoteles eztabaidatzen. Luca della Robbia, XV. mende, Florentzia, Italia.

Filosofian, dialektika errealitatea interpretatu eta egia aurkitzeko metodo bat da. Horren arabera, errealitatearen ezaugarri funtsezkoena aldakortasuna da, elkarren aurka dauden entitateen artekoa: aurkakotasuna horrek hasierako izateak gainditu eta aldaketa dakar, izate berriak sortuz. Antzinako Grezian sortutako kontzeptua da; han, dialektika egia aurkitzeko metodo bat zen, aurkako proposizio eta iritzien eztabaidan oinarritua eta azkenik proposizio berriak onartzera eramaten duena.

Ikus, baita ere[aldatu | aldatu iturburu kodea]