Dianne Reeves
| Dianne Reeves | |
|---|---|
 | |
| Bizitza | |
| Jaiotzako izen-deiturak | Dianne Elizabeth Reeves |
| Jaiotza | Detroit, 1956ko urriaren 23a (69 urte) |
| Herrialdea |  Ameriketako Estatu Batuak |
| Hezkuntza | |
| Heziketa | George Washington High School (en)  East High School (en) |
| Jarduerak | |
| Jarduerak | jazz abeslaria, estudioko musikaria, abeslaria eta musikaria |
| Lantokia(k) | Denver |
| Jasotako sariak | ikusi
|
| Genero artistikoa | jazza R&B garaikidea |
| Musika instrumentua | ahotsa |
| Diskoetxea | Blue Note EMI Concord Records |
| diannereeves.com | |
       | |
Dianne Reeves (Detroit, Michigan, AEB, 1956ko urriaren 23a) garaiko emakumezko jazz-kantari garrantzitsuenetakotzat jotzen da.
Bizitza
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Dianne Reeves Detroiten jaio zen, Michiganen, musika familia batean. Aitak abestu egiten zuen, amak tronpeta jotzen zuen, osaba Charles Burrell baxu-jotzailea da, eta lehengusua George M. Duke da. Aita bi urte zituenean hil zitzaion, eta Denverren (Colorado) hazi zuten amak, Vada Swansonek, eta amaren aldeko familiak.[1] Reeves katoliko egin zen eta Denverreko Cure D'Ars Catholic School-era joan zen bere lehen eskolatzearen zati handi batean.[2][1]
1971n, pianoa jotzen eta abesten hasi zen. Ahots klasikoa ikasi zuen Coloradoko Unibertsitatean. Clark Terry tronpeta-jotzaileak deskubritu zuen, artean eskolara zihoala. Abeslaria eskolako bandan hasi zen abesten, eta sari bat jaso zuen Denverren egin zen Citywide Big Band eskola-txapelketan. Sari horri esker, National Association of Jazz Educators elkarteak Chicagon eman zuen hitzaldira joan zen. Terryk entzun egin zion hitzaldian, eta laguntzea erabaki zuen. Dianne Reevesek tronpeta-jotzailearekin abestu zuen, Coloradoko Unibertsitatean zegoela. 1976 urtean hasi zuen bere ibilbidea Los Angelesen. Kalifornian, Dianne Reevesek estudioko lanarekin egin zuen topo, eta musika-kulturaz blaitu zen. Lenny White, Stanley Turrentine, Alphonso Johnson eta The Latin Ensemblerekin grabatu zuen.[3][4]
Reeves Los Angelesera joan zen bizitzera, eta han Stanley Turrentine, Lenny White eta Billy Childsekin abestu eta grabatu zuen.[5] Caldera taldearekin grabatu zuen, eta gero Night Flight taldea sortu zuen Billy Childs-ekin, 1990eko hamarkadan berriro ere berarekin kolaboratzeko.[6] New Yorkera joan zen bizitzera eta 1983tik 1986ra Harry Belafonterekin bira egin zuen.[7]
Lan ibilbidea
[aldatu | aldatu iturburu kodea]1978tik 1980ra, Billy Childs ezagutu zuen, eta hamar urte iraun zuen harreman artistikoa hasi zuen; Childsekin, Diannek bere bizitzako musika-garapenaren garairik garrantzitsuenari heldu zion. Night Flight taldearekin batera Amerikako "hondartzen zirkuitu" ezagunean izan zen, Kaliforniako hegoalde osoan ezagutaraziz. 1981 urtean Sergio Mendesekin eta Phil Moore konpositorearekin lan egin zuen. Sasoi hartan jaso zituen kritikaren lehen laudorioak eta publikoaren lehen aitortza-agerpenak. Hurrengo urtean, Dianne eta Billyk "Palo Alto" diskoetxerako lehen diskoa egin zuten: "Welcome To My Love". 1986 urtean, Reeves New Yorkera joan zen bizitzera, eta bere bigarren albuma grabatu ondoren, zeinetan Harry Belafonten eragina asko nabaritzen den: "Fore Every Heart" (Palo Alto) Mendebaldeko kostaldera itzuli zen. Biek hirukote bat osatzea erabaki zuten, eta Ameriketako Estatu Batuetan bira handia egin zuten.
1987 urtean, Dianne Reevesek "Echoes of Ellington" kontzertuan parte hartu zuen Los Angelesen, konpositore eta pianista handiaren omenez. Gau horretan, Bruce Lundvall, Blue Note Records diskoetxeko presidentea, ikusleen artean zegoen, eta, hura entzun ostean, bere diskoetxean sartzeko gonbita egin zion, bere ibilbidea behin betiko indartu zuen erabakia izan zen. Dianne Reeves (Blue Note-1987) etiketa urdinaren zigilurako lehen diskoak Ellingtonen abestiaren moldaketa bat zekarren: "Better Days", eta arrakasta handia lortu zuen. Lehen grabazio horren arrakastaren ostean, Diannek bira bat hasi zuen Ameriketako Estatu Batuetan eta Asian zehar, 1989 urtera arte. Bere grabaketak urtez urte egiten hasi zen eta bere ahotsa oso preziatua da adituen eta jazz ikusleen artean.
1991 urtean "I Remember" grabatu zuen Blue Noterentzat eta diskoak hiru hilabete baino gehiago eman zituen Ameriketako Estatu Batuetan gehien saltzen zen jazzaren ahots zerrendan. Disko erraldoi horren ostean, "Art and Survival" diskoa argitaratu zuen 1994 urtean EMI diskoetxerako, Eddie del Barrio ekoizlearekin batera, musika-abenturen laguna eta konplizea. Hurrengo urtean, Blue Notek beste disko bat atera zuen: "Quiet After The Storm" Grammyrako izendatua izan zen, jazzeko ahots interpretazio onenarengatik. Olatuaren gailurrera helduta, disko bat grabatu zuten jazzeko izar handiekin, besteak beste, Joe Williams, Clark Terry, Harry "Sweets" Edison, James Moody, Phil Woods, Toots Thielemans eta Kenny Barron musikariekin. Diskoak "The Grand Encounter" zuen izena, eta arrakasta handia izan zuen.
Dianne Reevesek Blue Note Recordsentzat diskoak grabatzen jarraitu du eta jazz bokal garaikidearen munduko ahotsik kualifikatuenetako bat da. Bere jarraitzaileek interes handiz gozatzen dute merkatura ateratzen duen emanaldi, kontzertu edo disko bakoitzean.
Diskografia
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- 1977 - Welcome to My Love
- 1987 - Better Days
- 1988 - I Remember
- 1990 - Never Too Far
- 1991 - Dianne Reeves (Better Days bezala)
- 1993 - Art & Survival
- 1994 - Quiet After the Storm
- 1996 - The Grand Encounter
- 1996 - Goi-saioetako makila
- 1997 - That Day
- 1997 - New Morning (live)
- 1999 - Bridges... George Duke lehengusuak ekoitzia.
- 2000 - In The Moment (live)
- 2001 - The Calling: Celebrating Sarah Vaughan
- 2002 - Best of Dianne Reeves
- 2003 - A Little Moonlight
- 2004 - Christmas Time is Here
- 2005 - Good Night, and Good Luck (Soinu-banda)
- 2006 - Music for Lovers (Blue Note)
- 2008 - When You Know (Blue Note)
- 2013 - Beautiful Life (Concord)
- 2016 - Light Up the Niht: Live in Marciac (Concord)
Sariak eta aintzatespenak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]5 "Jazz ahots interpretazio onenaren" Grammy sari irabazi zituen bere albumengatik
Grammy Award for Best Jazz Vocal Album:
- 2001: In the Moment – Live In Concert (2000)
- 2002: The Calling: Celebrating Sarah Vaughan (2001)
- 2004: A Little Moonlight (2002)
- 2006: Good Night, and Good Luck (2005)
- 2015: Beautiful Life (albuma)
- Hiru aldiz jarraian Grammy saria jaso zuen abeslaria.
- 2003: Honorary doctorate, Berklee College of Music[8]
- 2015: Best Album, Jazz FM Awards, Beautiful Life
- 2015: Honorary doctorate, The Juilliard School[9][10]
- 2018: NEA Jazz Masters
Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- 1 2 (Ingelesez) «Dianne Reeves | Biography» The HistoryMakers September 24, 2016.
- ↑ (Ingelesez) Thomas, Mike. (March 22, 2022). «Dianne Reeves lauds the spiritual power of jazz that goes 'beyond the page'» Experience the Chicago Symphony Orchestra (Chicago Symphony Orchestra).
- ↑ Walters, John L.. (3 April 2008). «Interview | Keeping it real» The Guardian.
- ↑ «In Conversation: Dianne Reeves — Rehearsal Magazine» Re:hearsal Magazine.[Betiko hautsitako esteka]
- ↑ "Dianne Reeves", Herbie Hancock Institute of Jazz.
- ↑ Loudon, Christopher. (9 April 2014). «Dianne Reeves: The JazzTimes Interview» JazzTimes.
- ↑ ISBN 1-56159-284-6..
- ↑ "Dr. Dianne Reeves, Students Play Blue Note, David Azarian Benefit", AllAboutJazz, May 1, 2003.
- ↑ "Juilliard to award Dianne Reeves an honorary music doctorate", JazzFM, March 2, 2015.
- ↑ Simka, Joshua (May–August 2015), "5 to Receive Honorary Doctorates | Commencement 2015", The Juilliard Journal.
Kanpo estekak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]
Datuak: Q242135
Multimedia: Dianne Reeves / Q242135